-
نویسنده<!-- -->:<!-- --> <!-- -->فاطمه امیراحمدی

دو کلام بی‎پرده با آقای مسئول متهم خودی است

فاطمه امیراحمدی-روزنامه‎نگار

دو کلام بی‎پرده با آقای مسئول متهم خودی است

انتهای فروشگاه، پشت دیوارهای ایجاد شده از اقلام خوراکی و بهداشتی، یخچال بزرگی قرار دارد که انواع لبنیات و مواد غذایی در آن خودنمایی می ‎ کنند. تا پایان کار فروشگاه زمانی باقی نمانده؛ محیط به نسبت خلوت است و راهروهای ایجاد شده از انبوهی کالاهای اساسی و بهداشتی، خالی از هر موجودی است. فروشنده ناچار در نبود همکاران، هم باید پاسخ مشتریان را بدهد و هم مبلغ اقلام خریداری شده را محاسبه و دریافت می ‎ کند. بله، انبوه کالا، پز این روزهای برخی دولتمردان برای تاکید بر تامین بازار است. اما یک درز کوچک پراز خالی در سیاستگذاری ‎ ها فراموش شده و آن اینکه مصرف ‎ کننده با وجود هزینه ‎ های سرسام ‎ آور جاری نظیر مسکن، آموزش، درمان و... چقدر توان خرید نیازمندی اولیه را دارد؟با گذر این سوالات در ذهن، راهروها را یک ‎ به ‎ یک با هدف رسیدن به یخچال طی می ‎ کنی. شاید اگر برای کمتر از یک ثانیه تعلل می ‎ کردی دستی که قوطی کوچک پنیر را تا جیب هدایت کرده بود کارش تمام شده بود و بیرون می ‎ آمد. شهروند میانسالی است.

امیدوار است، ندیده باشی. حافظه تاریخی شروع به ‎ کار می ‎ کند. یک قوطی پنیر در برابر اختلاس 3 هزار میلیارد تومانی البته که قابل دیدن نیست؛ عددهای درشت و درشت ‎ تری که حتی برای مردم قابل خواندن نیستند.کنجکاوتر تحلیل ‎ رفتار کنیم؛ چند درصد این دست ‎ های لرزانی که کالای اساسی را در جیب فرو می ‎ برند تا احتمالا حیات فرزند یا فرزندانی را تضمین کنند مربوط به روش اداره کشور و اقتصاد از سوی شماست آقای مسئول؟ سیاستگذاری ‎ های پرطمطراق راهبردی و استراتژی شما چقدر می ‎ تواند دستبردهای افراد کت ‎ وشلوار اتوکشیده را به ‎ نفع رفاه عمومی تمام کند؟ چقدر سیاست ‌ گذاری پرطمطراق بین ‎ المللی شما، اعتماد ملی را تضمین می ‎ کند؟ هیچ ‌ گاه به بازخورد عمومی سیاست ‌ گذاری ‎ ها، توجه کرده ‎ اید؛ توجه نه با خودروهای شخصی و سازمانی، توجه از جنس گاهی تردد در کنار مردم همچون شهروند عادی؛ البته جسارتی به معنای تابوشکنی حکمرانی با انبوهی همراه می ‎ خواهد. گناه دستی که پنیر را در جیب لباسی فرو می ‎ برد حکایت از برودت هوا، در خانوارهایی است که به سیاست ‌ گذاری و حکمرانی شما بستگی دارد. هنگامی ‎ که شهروندی دقیقه ‎ ها زمان تصمیم ‌ گیری برای خرید کنسرو ماهی تخفیف خورده 20 هزار تومانی زمان صرف می ‎ کند و در نهایت آن را برای دیگری در قفسه می ‎ گذارد؛ ببیننده را مجبور به فکر می ‌ کند؛ فکر به سیاست ‎ های شما؛ به دیدارها و گردهمایی ‎ هایی که جملات آن مدت ‎ هاست تکراری شده ‎ اند اما خروجی آن آفریدن داستانک ‎ هایی است که مرثیه تغییر مولفه ‎ های اخلاقی و فرهنگی را در جامعه ایرانی نشانه گرفته ‎ اند.می ‎ نویسم تا روزگار را نقاشی کنم

دیدگاهتان را بنویسید

بخش‌های ستاره دار الزامی است
*
*

آخرین اخبار

پربازدیدترین