پس از جنگ و تشدید تنش‌های منطقه‌ای، تجارت ایران وارد دوره‌ای از اختلال گسترده، افزایش هزینه‌ها و تغییر مسیرهای تجاری شده است؛ شرایطی که هم صادرات و هم واردات را تحت تأثیر قرار داده است.با افزایش تنش در خاورمیانه، مسیرهای کشتیرانی در خلیج فارس و اطراف تنگه هرمز ، با ریسک بالا مواجه شده‌اند. این وضعیت باعث تأخیر در ترانزیت کالا، افزایش بیمه حمل‌ونقل و بالا رفتن هزینه تجارت شده است. ناپایداری منطقه‌ای و اختلال در زنجیره تأمین ، باعث افزایش هزینه واردات شده و در نتیجه قیمت تمام‌شده کالاها در بازار داخلی بالا رفته است. این موضوع به افزایش فشار تورمی در بخش مصرف و تولید منجر شده است. برخی کشورها و شرکت‌ها برای کاهش ریسک، مسیرهای تجاری و شرکای اقتصادی خود را تغییر داده‌اند. این موضوع باعث بازتنظیم تجارت منطقه‌ای و رقابت بیشتر در بازارهای صادراتی شده است. کاهش صادرات نفت و محدودیت‌های ناشی از بحران منطقه‌ای، درآمد ارزی کشورها از جمله ایران را تحت فشار قرار داده و نوسان در بازار انرژی را افزایش داده است. افزایش هزینه انرژی، مواد اولیه و حمل‌ونقل باعث شده بسیاری از کسب‌وکارهای تجاری با کاهش سودآوری و کندی فعالیت ، روبه‌رو شوند.تحلیل‌ها نشان می‌دهد فضای پس از جنگ، سطح نااطمینانی اقتصادی را بالا برده و این موضوع بر سرمایه‌گذاری، قراردادهای تجاری و تصمیم‌گیری شرکت‌ها اثر منفی گذاشته است.تجارت ایران پس از جنگ در شرایطی قرار گرفته که سه عامل اصلی آن را تحت فشار قرار داده است:۱. ناامنی مسیرهای حمل‌ونقل۲. افزایش هزینه‌های تجارت و واردات۳. کاهش ثبات در صادرات و سرمایه‌گذارینتیجه این شرایط، ورود تجارت کشور به دوره‌ای از بازتنظیم ساختارهای اقتصادی و مدیریت بحران است؛ مسیری که آینده آن به ثبات منطقه‌ای و سیاست‌های اقتصادی داخلی ،وابسته خواهد بود.