آقای دولت! شجاعت شما در رشد نرخ تورم، در کنار عملکرد گفتاردرمانی‌تان ستودنی است. پیش از فرو بردن چاقوی جراحی‌تان در تنه اقتصاد گفتید، قرار است نرخ تورم ثابت و حتی کاهشی شود؛ یک مورد از گفتاردرمانی‌تان. سپس اعلام کردید، مردم نگران نباشید قرار است یارانه از ابتدای زنجیره تولید که نشتی زیاد دارد! به انتهای زنجیره و مصرف‌کننده برسد تا به عدالت نزدیک‌تر باشد؛ اینجا هم با گفتاردرمانی‌تان مفهوم عدالت را در ذهن جامعه دچار دگردیسی کردید. کالابرگ یک میلیون تومانی را هدیه دادید تا پذیرش درد راحت‌تر باشد و تیزی چاقوی جراحی‌تان نفس‌ها را در نیاورد. حالا خدا را شکر می‌کنیم که کالا هست اگرچه پول نیست؛ می‌توانیم نان ۵۰ هزار تومانی را پشت ویترین فروشگاه‌ها سق بزنیم.

درآمدهای ۲۰ و ۳۰ میلیون تومانی شد معیارتان در تعیین خط فقر؛ اما غافلید از فلاکتی که موزیانه در حال نفوذ در بدنه اعتماد ملی است. البته سریال گفتاردرمانی‌تان تمامی ندارد و در حالی که قرار نبود با افزایش ۵۰ درصدی! کالابرگ (۵۰۰ هزار تومان) - کمک معیشتی که به لحاظ روانی جان خسته خانوارها را از گرانی تسلا می‌دهد- احدی حذف نشود، این موضوع را بارها دولتمردان‌تان تکرار کرده بودند، ولی چراغ خاموش عده‌ای از بار سنگین بودجه‌ای تان کنار گذاشته شدند تا بخشی دیگر از جراحی اقتصادی‌تان نمود پیدا کند.

یک شانه تخم‌مرغ ۸۰۰ هزار تومان، یک کیلوگرم گوشت مرغ ۴۰۰ هزار تومان، یک بطری روغن ۵۰۰ هزار تومان و... امروز دیگر یادمان نمی‌آید پیش از جراحی‌تان چند می‌خریدیم.

آقای دولت! تا حالا شده از ای‌تی‌ام پول بگیرید؟ برای گرفتن پول‌مان هم باید هر برگ اسکناس را دوباره بخریم. اگر گذرتان به مطب آقا و خانم دکترها هم افتاده باشد، آنها هم فقط برگه اسکناس را می‌شناسند. فشار چاقوی جراحی‌تان، هر چه را که در دولت الکترونیک تجربه شده بود را پنبه کرد.

وزیر رفاه‌تان هم وعده داده بود دستمزد حداقلی کارگران را در شهریور ماه مورد بازنگری قرار ‌دهد؛ فکر کنم هنوز شهریور ماه نیامده است. امروز مثبت و منفی خوب همدیگر را جذب می‌کنند، هر چقدر نمودار قیمت‌ها صعودی می‌شود، سبد مصرفی خانوارها متواضع‌تر می‌شوند.

آقای دولت! غرضم از نوشتار این چند سطر، فقط دو کلام صحبت کردن با شما بود به این امید که شاید ندانید چه اتقاقاتی زیر چاقوی جراحی‌تان افتاده و تن اعتماد ملی را چقدر زخم کرده است.