اروپا؛ میدان تازه رقابت فولادی
بازار فولاد اروپا در نیمه نخست ۲۰۲۶ با تغییر قابل‌توجهی در جریان تجارت خارجی مواجه شد؛ واردات فولاد کاهش یافت، اما ترکیب تأمین‌کنندگان تغییر کرد و کشورهایی مانند چین و اندونزی توانستند حضور خود را در بازار اروپا تقویت کنند. همزمان، کاهش صادرات فولاد اتحادیه اروپا به کشورهای ثالث نشان می‌دهد تولیدکنندگان اروپایی نیز با فشار بیشتری در بازارهای جهانی روبه‌رو هستند.
این تحولات در شرایطی رخ داده که مصرف ظاهری فولاد اروپا رشد محدودی داشته و نشان می‌دهد کاهش واردات را نمی‌توان صرفاً به افت تقاضا نسبت داد. تغییر سهم کشورها، افزایش صادرات برخی تأمین‌کنندگان و کاهش حضور بازیگران سنتی، نشانه‌ای از جابه‌جایی در موازنه تجارت فولاد است؛ روندی که می‌تواند رقابت میان تولیدکنندگان داخلی و صادرکنندگان خارجی را در ماه‌های آینده تشدید کند. **صمت در این گزارش، تازه‌ترین وضعیت واردات فولاد اتحادیه اروپا و تغییر جایگاه تأمین‌کنندگان اصلی این بازار را بررسی می‌کند.**
اروپا؛ واردات کمتر، رقابت بیشتر
واردات فولاد اتحادیه اروپا در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۵ درصد کاهش یافت؛ روندی که همزمان با رشد محدود مصرف ظاهری فولاد در این منطقه رخ داده است. بر اساس تازه‌ترین گزارش انجمن فولاد اروپا (EUROFER)، واردات محصولات فولادی نهایی نیز در این دوره ۳ درصد کاهش داشته و سهم برخی تأمین‌کنندگان بزرگ، به‌ویژه ترکیه، کره‌جنوبی و اوکراین، با افت همراه شده است.
بر اساس جدیدترین گزارش چشم‌انداز اقتصادی و بازار فولاد ۲۰۲۶–۲۰۲۷ انجمن فولاد اروپا (EUROFER)، اتحادیه اروپا در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ واردات فولاد خود را ۵ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته کاهش داده است. بررسی داده‌های سه‌ماهه نخست سال نشان می‌دهد واردات کل فولاد اتحادیه اروپا در این دوره ۱۰ درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل کاهش داشته است. این افت در شرایطی رخ داد که مصرف ظاهری فولاد در اتحادیه اروپا در سه‌ماهه نخست سال ۱.۵ درصد افزایش یافت. در نتیجه، سهم محصولات فولادی وارداتی از مجموع مصرف فولاد اتحادیه اروپا در ماه‌های ژانویه تا مارس به ۲۳ درصد رسید؛ در حالی که این سهم در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۵ به رکورد تاریخی ۳۷ درصد رسیده بود.
روند نزولی واردات فولاد اتحادیه اروپا در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ نیز ادامه یافت، هرچند شدت کاهش نسبت به سه‌ماهه نخست کمتر بود. بر اساس گزارش EUROFER، حجم واردات فولاد اتحادیه اروپا در سه‌ماهه دوم سال نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۲ درصد کاهش پیدا کرد. به این ترتیب، مجموع واردات فولاد این بلوک در نیمه نخست سال با افت ۵ درصدی همراه شد.
افت واردات؛ بازار اروپا همچنان وابسته به عرضه خارجی
واردات محصولات فولادی نهایی اتحادیه اروپا نیز در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ با کاهش مواجه شد و ۳ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته افت کرد. با این حال، روند واردات محصولات تخت و طویل یکسان نبود. واردات محصولات تخت فولادی در این دوره ۲ درصد افزایش یافت، در حالی که واردات محصولات طویل فولادی با کاهش قابل‌توجه ۱۸ درصدی مواجه شد. محصولات طویل در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ حدود ۱۹ درصد از مجموع واردات محصولات فولادی نهایی اتحادیه اروپا را به خود اختصاص دادند.
بر اساس آمار منتشرشده، ترکیه، کره‌جنوبی، چین، هند، اوکراین، اندونزی و ویتنام مهم‌ترین مبادی تأمین محصولات فولادی نهایی اتحادیه اروپا در فاصله ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶ بودند. پنج کشور نخست صادرکننده در مجموع ۵۶ درصد از کل واردات محصولات فولادی نهایی اتحادیه اروپا را به خود اختصاص دادند.
در میان تأمین‌کنندگان اصلی، ترکیه با سهم ۱۵.۷ درصدی بزرگ‌ترین سهم از بازار واردات فولاد اتحادیه اروپا را در این دوره در اختیار داشت. پس از ترکیه، چین با ۱۲.۳ درصد و کره‌جنوبی با ۱۲ درصد قرار گرفتند. همچنین اندونزی ۸.۸ درصد، هند ۷.۷ درصد و اوکراین ۶.۶ درصد از واردات محصولات فولادی نهایی اتحادیه اروپا را به خود اختصاص دادند.
چین و اندونزی سهم بیشتری از بازار گرفتند
روند واردات از کشورهای مختلف در نیمه نخست سال تفاوت چشمگیری داشت. در این میان، صادرات محصولات فولادی اندونزی به اتحادیه اروپا بیشترین رشد را تجربه کرد. واردات فولاد اتحادیه اروپا از اندونزی ۷۰ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته افزایش یافت. واردات از چین نیز ۴۰ درصد رشد کرد و هند با افزایش یک‌درصدی، رشد محدودی را ثبت کرد.
در مقابل، واردات از برخی تأمین‌کنندگان سنتی اروپا کاهش یافت. واردات محصولات فولادی از ویتنام ۲۵ درصد، ترکیه ۱۶ درصد، اوکراین ۱۵ درصد و کره‌جنوبی ۸ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته کاهش پیدا کرد.
این تغییرات نشان می‌دهد کاهش کلی واردات فولاد اتحادیه اروپا به معنای کاهش یکسان تقاضا برای همه تأمین‌کنندگان خارجی نیست. در واقع، ترکیب مبادی وارداتی در حال تغییر است و برخی صادرکنندگان توانسته‌اند در شرایطی که حجم کلی تجارت کاهش یافته، سهم بیشتری از بازار اروپا به دست آورند. رشد واردات از چین و اندونزی در مقابل افت صادرات ترکیه، اوکراین و کره‌جنوبی، نشانه‌ای از تغییر موقت یا ساختاری در جریان تأمین فولاد بازار اروپا است.
فشار مضاعف بر تجارت خارجی فولاد اروپا
کاهش واردات فولاد اتحادیه اروپا در شرایطی رخ داده است که صادرات فولاد این بلوک به کشورهای ثالث نیز با افت قابل‌توجه مواجه شده است. بر اساس داده‌های EUROFER، اتحادیه اروپا در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ صادرات فولاد خود به کشورهای خارج از این بلوک را ۲۰ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته کاهش داده است؛ موضوعی که از تداوم فشار بر تجارت خارجی صنعت فولاد اروپا و تغییرات قابل‌توجه در جریان تجارت جهانی این محصول حکایت دارد.
همزمانی کاهش واردات و صادرات نشان می‌دهد بازار فولاد اروپا در نیمه نخست ۲۰۲۶ با شرایطی فراتر از یک تغییر ساده در حجم تجارت روبه‌رو بوده است. از یک سو، رشد محدود مصرف داخلی نتوانسته به افزایش واردات منجر شود و از سوی دیگر، صادرات تولیدکنندگان اروپایی نیز با کاهش شدیدی مواجه شده است. این وضعیت می‌تواند نشانه‌ای از تضعیف جایگاه رقابتی بخشی از تولیدکنندگان اروپایی در بازارهای جهانی و افزایش فشار بر فروش خارجی باشد.
از منظر تأمین‌کنندگان نیز بازار اروپا همچنان یکی از مهم‌ترین مقاصد صادرات فولاد در جهان است، اما ترکیب عرضه در حال تغییر است. افزایش حضور چین و اندونزی در کنار کاهش سهم برخی صادرکنندگان سنتی می‌تواند رقابت در بازار اروپا را تشدید کند. در چنین شرایطی، تولیدکنندگان اروپایی علاوه بر تقاضای داخلی، با فشار ناشی از رقابت قیمتی، هزینه انرژی، الزامات کربنی و تغییر مسیرهای تجارت جهانی مواجه خواهند بود. بنابراین، روند واردات و صادرات در نیمه دوم سال می‌تواند تصویر روشن‌تری از جهت‌گیری آینده بازار فولاد اروپا و جایگاه تأمین‌کنندگان خارجی ارائه دهد.
سخن پایانی
آمار تجارت فولاد اروپا در نیمه نخست ۲۰۲۶ نشان می‌دهد بازار این منطقه در حال تجربه تغییر در الگوی تأمین و رقابت است. کاهش ۵ درصدی واردات در کنار رشد چشمگیر صادرات چین و اندونزی و افت سهم برخی تأمین‌کنندگان سنتی، بیانگر آن است که رقابت برای حضور در بازار اروپا بیش از گذشته به قیمت، شرایط تجاری و توان پاسخ‌گویی به الزامات جدید این بازار وابسته شده است.
از سوی دیگر، افت ۲۰ درصدی صادرات فولاد اتحادیه اروپا به کشورهای ثالث، فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان اروپایی وارد کرده است. در چنین شرایطی، مسیر تجارت فولاد اروپا در نیمه دوم سال می‌تواند تحت تأثیر همزمان تقاضای داخلی، رقابت وارداتی، هزینه تولید و سیاست‌های تجاری قرار گیرد. تغییر جایگاه تأمین‌کنندگان نشان می‌دهد بازار اروپا همچنان مقصدی مهم برای فولادسازان جهان است، اما دسترسی به آن بیش از گذشته به توان رقابتی و شرایط تجارت بین‌المللی گره خورده است. صمت این روند را در ادامه تحولات بازار فولاد اروپا دنبال می‌کند.
