شغلی که مزاحم است!
هر شغلی آوا و سیمای خودش را دارد و برخی مشاغل هم از قرار خوشرنگ و خوشآوا نیستند. مراد از مشاغل مزاحم مشاغلی است که وجودشان در کوچه و خیابان و در دسترس بودنشان هم امتیاز است و هم مخل آسایش. ما در این شماره از گزارش تصویری صمت برخی شغلهای مرتبط با تعمیر خودرو، فروشندگان دورهگرد، ضایعاتفروشها و دستفروشها را برای شما مثال میزنیم اما شاید شما در حوالی محل سکونتتان نمونههای دیگری از این مشاغل را دیده و با آن چالش داشتهاید.
در قانون مشاغل مزاحم آمده است: «ایجاد و تاسیس اماکن و مشاغلی که باعث بروز مزاحمت برای شهروندان شود و مخالف اصول بهداشتی باشد، تخلف شهری محسوب میشود و عدم تناسب نوع شغل و متراژ واحد تجاری، از مصادیق بارز شغلهای مزاحم است.» نمونه مورد آخر که مرتبط با متراژ واحد تجاری و ایجاد مزاحمت است آبمیوهفروشیها و اغذیهفروشیهایی هستند که بهدلیل محدودیت فضای کسبوکار خود، بخشی از معابر را به واحد تجاری خود افزوده و با تعبیه کردن میز و صندلی در پیادهرو عبور و مرور شهروندان را با مشکل مواجه کردهاند. این مورد درباره ترهبارهای محلی هم صادق است.
مرز میان مشاغل مزاحم و مشاغل بهاصطلاح کاذب مانند دستفروشی در معابر، مرزی باریک است. نگاه اخلاقی میگوید باید رعایت انصاف کرد و از آن که در حال کسب روزی در معابر و وسایل حملونقل عمومی است حمایت کرد، اما قانون شهروندی که سروکارش با ماده و بند است چیز دیگری میگوید. بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها میگوید جلوگیری از ایجاد و تاسیس اماکنی که موجب بروز مزاحمت برای ساکنان میشوند و مخالف اصول بهداشتی در شهرها هستند از جمله وظایف شهرداری است. بر مزاحم بودن برخی کسبوکارها مانند کارخانهها، کارگاهها، گاراژهای عمومی، تعمیرگاهها، دکانها و مغازههای پرسروصدا در این بند از قانون تصریح شده است. راهکاری که ازسوی واضعان این قانون مطرح میشود متوجه صاحبان این نوع مشاغل است که باید در شهرکهای صنعتی و با استانداردهای ایمنی و فضا و در مجاورت شهرها مستقر شوند. اما قضاوت درباره این مسئله که راهکارهای شهرداری چقدر توانسته در ساماندهی مشاغل مزاحم تاثیرگذار باشد را به مخاطب این سطور و این تصاویر واگذار میکنیم.