امنیت غذایی از کارخانهها آغاز میشود، نه از انبارها
محمدرضا یوسفزاده، مدیرعامل گروه صنعتی پوئینک، با تأکید بر اینکه امنیت غذایی در شرایط بحران و جنگ بیش از هر چیز به استمرار تولید وابسته است، باور دارد امنیت غذایی زمانی تضمین میشود که کارخانهها بتوانند بدون وقفه به فعالیت خود ادامه دهند. چراکه انبارها تنها برای مدت محدودی پاسخگوی نیاز جامعه هستند، اما این تولید مستمر است که امنیت غذایی را پایدار میکند.
وی با اشاره به تجربه بحرانهای جهانی، جنگها و اختلال در زنجیرههای تأمین اظهار داشت: «تجربه کشورهای مختلف نشان داده است که در شرایط اضطراری، نخستین نگرانی مردم دسترسی به کالاهای اساسی است. این دسترسی نه با افزایش موجودی انبارها، بلکه با فعال ماندن خطوط تولید، تأمین مواد اولیه و استمرار شبکه توزیع تضمین میشود. امروز صنایع غذایی کشور از ظرفیت قابل توجهی برای تولید برخوردار هستند، اما این ظرفیت زمانی ارزشمند خواهد بود که برای حفظ پایداری آن برنامهریزی شده باشد. تأمین پایدار مواد اولیه، دسترسی به انرژی، حملونقل، بستهبندی و شبکه توزیع، حلقههایی هستند که اگر هر کدام دچار اختلال شوند، کل زنجیره امنیت غذایی تحت تأثیر قرار میگیرد.»
یوسفزاده با تأکید بر نقش بخش خصوصی در مدیریت شرایط بحران گفت: «بخش خصوصی اصلیترین بازیگر زنجیره تولید مواد غذایی است و تجربه نشان داده هرجا از ظرفیت این بخش در تصمیمسازی و اجرا استفاده شده، سرعت واکنش به بحرانها و توان تأمین نیاز بازار افزایش یافته است. امنیت غذایی بدون مشارکت واقعی بخش خصوصی قابل تحقق نیست.»
وی یکی از مهمترین الزامات افزایش تابآوری صنعت غذا را تشکیل ذخایر راهبردی مواد اولیه دانست و تصریح کرد: «معمولاً ذخیره کالاهای نهایی مورد توجه قرار میگیرد، در حالی که تداوم تولید به ذخیره مواد اولیه، افزودنیها، مواد بستهبندی، قطعات و تجهیزات مورد نیاز کارخانهها وابسته است. اگر این زنجیره تقویت نشود، حتی پیشرفتهترین واحدهای تولیدی نیز در شرایط بحرانی با کاهش یا توقف تولید مواجه خواهند شد.»
مدیرعامل گروه صنعتی پوئینک خاطرنشان کرد: «امنیت غذایی تنها یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه بخشی از امنیت ملی کشور محسوب میشود. به همین دلیل باید نگاه ما از مدیریت بحران به پیشگیری از بحران تغییر کند. برنامهریزی برای افزایش تابآوری صنایع غذایی، سرمایهگذاری در زیرساختهای تولید و تدوین سناریوهای عملیاتی برای شرایط اضطراری، اقداماتی است که باید پیش از وقوع بحران انجام شود.»
یوسفزاده در پایان تأکید کرد: «اگر امروز در تقویت توان تولید، حمایت از صنایع غذایی و ایجاد ذخایر راهبردی مواد اولیه سرمایهگذاری کنیم، در زمان بحران نیازی به تصمیمهای مقطعی و واکنشی نخواهیم داشت. امنیت غذایی از کارخانهها آغاز میشود، نه از انبارها؛ زیرا آنچه آرامش جامعه را حفظ میکند، تولید پایدار و بیوقفه است.»
