آغاز ماجرا

۲۳ مرداد ۱۴۰۱، مرگ مشکوک مردی ۵۰ ساله در یکی از بیمارستان‌های غرب تهران، پلیس جنایی پایتخت را وارد پرونده‌ای کرد که ریشه آن به درگیری ۹ مرداد میان مقتول و دهیار روستا بازمی‌گشت. مقتول پس از دو هفته بستری‌بودن بر اثر جراحات ناشی از ضربه چاقو جان باخت.

بازداشت دهیار

با دستور قضایی، دهیار تحت تعقیب قرار گرفت و چند روز بعد در مخفیگاهش بازداشت شد. او در بازجویی‌ها به قتل اعتراف کرد، صحنه را بازسازی کرد و روانه زندان شد.

اختلافات قبلی

متهم در جلسه محاکمه گفت که مهندس عمران و پیمانکار پروژه‌های مختلف بوده و از پاییز ۱۴۰۰ به‌عنوان دهیار مشغول به کار شده است. به گفته او، مقتول در ساخت‌وسازهایش مرتکب تخلفات متعدد شده بود و گزارش این تخلفات به نهادهای مربوطه، باعث توقف فعالیت‌های او و ایجاد تنش میان دو طرف شده بود.

روز حادثه

دهیار در دادگاه توضیح داد که روز حادثه با مقتول و بستگانش روبه‌رو شده و مشاجره بالا گرفته است. او مدعی شد که توسط مقتول و همراهانش مقابل خانواده‌اش کتک خورده و پس از فرار به سمت خودرو، چاقویی را که برای قربانی کردن گوسفند همراه داشته برداشته است.

به گفته متهم، ضربات چاقو را «برای ترساندن» مقتول زده، اما او زخمی شده و بعداً جان باخته است. دهیار پس از حادثه مدتی متواری بود تا اینکه توسط پلیس دستگیر شد.

حکم دادگاه

با درخواست قصاص از سوی خانواده مقتول، پرونده در شعبه دهم کیفری یک استان تهران رسیدگی شد. قضات، متهم را گناهکار شناختند و حکم قصاص صادر کردند. این حکم در دیوان‌عالی کشور نیز تأیید شد.

آخرین وضعیت اجرای حکم

سید محمد رضوی، دادیار اجرای احکام دادسرای جنایی تهران، اعلام کرد که پرونده برای اجرای حکم به این واحد ارسال شده است. او افزود که جلسه صلح و سازش با خانواده مقتول به‌زودی برگزار می‌شود تا شاید امکان جلب رضایت فراهم شود. در غیر این صورت، محکوم‌علیه یک گام به اجرای حکم نزدیک‌تر خواهد شد.