سرگردانی پرنده‌ها و آسمان فضا در اختیار. کمی چرخش و حرکت کمی بالا و پایین یا کندی در زدن شات به از دست شدن چیزی و مواجه با چیز! دیگری منجر می‌شد. پرنده‌های زمینی جولانگاه شان آسمان است و ما ستایشگران این مالکان بیکران پر دار.

عکاس: محمود رضا شهبازیان

محمود شهبازیان، سی و یک پرنده که شانه به شانه دور می‌شوند از فراز کوهساری با حفره هایی همانند لانه هایشان، فرم تقریبی خطی پروازی بر خلاف حرکت فراکتالی، تقابل رنگ تیره کوهسار و پرندگان با رنگ سپید آسمان، فرم قوس دار پرندگان و یکنواختی زمینه و بدنه سنگ‌ها و صخره ها، پرندگان دور می‌شوند و جوجه‌های انتظار به انتظار بازگشت در ذهن ما لانه دارد.

عکاس: مریم نجفی

مریم نجفی، یک و دو سه پرنده پرواز، حرکت و سکون، انتقال احساس و مفهوم از طریق چشم ها، نقش فرم‌های هندسی مثلث و مربع و سطح و عمق، کادر بندی مناسب با سوژه و ایفای نقش هر کارکتر، ما رهگذریم و او ساکن، باشد که مثال او به پرواز آییم.

عکس سوم:

عکاس: فاطمه آبرنگ

فاطمه پرنگ، دو جا پا برابر نوزده دوبال، نقش مهم رنگ‌ها در تشخص بخشیدن کارکترها و زمینه و دیگر موارد فرمی شامل خط رنگ و غیرو، کارکرد نخ‌ها هم در واقعیت علاوه بر نگهداری کفش‌ها دو نیمه کردن تصویر، باری پریدن و آویختن به جهان در برابر پریدن و دور شدن از همگان.

عکاس: محمد کریمی

محمد کریمی، یک و چهار و یکو پنج پنجم، نقش پر رنگ احساس که در پی آمد آن مفهوم به میدان می‌آید، زاویه دید مناسب، نقش گنجشک قهر کرده در اثر علاوه بر توازن بخشی حرکت چشمی را نیز میسر می‌کند و مهم‌ترینش جرقه و تداوم نگره مفهومی در اثر، قهر به دو عالم نیرزد، آشتی باش.

 

عکاس: معصومه سجادی

معصومه سجادی، دو بال به ماه نرسد مگر ماه به همنشینی آید، خلوتی عاشقانه در کنار ماه، یکدستی زمینه و انتخاب زاویه دید با همه محدودیت ها، انتخاب مناسب تقسیم قطری تصویر توسط کابل برق، بیصبرانه در انتظار رفتن پرنده هایم تا بپرسم چیستی نجوای عاشقان پریده بال را ز ماه.

 

عکاس: کامیاب سرایی

کامیاب سرایی، توازنی از بی‌نهایت، خط و نقطه و گستره آسمان و پرنده تنها، نقش ابرها در خلاف آمد خط افقی و محدودیت تخت بودن و عمق دار شدن تصویر و دو جهتی شدن حرکت، سه برابری یک پرنده در برابر سه کابل!، شاید باید از پرنده پرسید؛ به کجا چنین شتابان؟ پاسخی نخواهد آمد.

عکاس: وحیدی

آقای وحیدی، یک دو سه پرواز، اشکال و احجام هندسی و یکدستی آسمان، اوج گیری انسان در آسمان پس از تحقق آرزوی پرواز، توازن و سویه‌های متفاوت حرکتی، نقش رنگ در بالن، در اوج هستیم و بر بال آسمان نشستیم تا حسرت پرواز نبینیم.

عکاس: آرمان تولیه

آرمان تولیه، بازتابی از زمان و پرواز پرنده و سیزده بیننده یک پرواز گر در ساعت پنج عصر، سقوط و صعود درهم، حرکت و تماشا در جهات نا مانوس، عکس و معکوس تصویر و درگیری ذهن مخاطب برای خوانش اثر، رقصان در آسمان و چرخان در زمین باشد که زمان بر وفق مراد بگرداند چرخش زمان را.

سخن پایانی

هشت خاطره پرواز از پرنده از هشت هنرمند با هشت نگره و هشت قاب باشد که این هشت خان را به تماشا خوش نشینیم بسان خود هنرمند.