فاکتور ۱۵ هزار دلاری برای مستطیل سبز
جام جهانی ۲۰۲۶ هنوز شروع نشده اما بازار یک سفر عجیب و فوقلاکچری برای برخی ایرانیها از حالا داغ شده است تورهایی که وعده تماشای ۳ بازی مرحله گروهی را میدهند و قیمتشان با دلار امروز به ارقامی میرسد که برای بسیاری از مردم حتی تصورش هم دشوار است.
در شرایطی که بسیاری از خانوادهها برای هزینههای روزمره، اجاره خانه، درمان و خوراک با حساب و کتاب جلو میروند، بازار سفرهای فوتبالی هم بیصدا مشتریان خودش را دارد. کسانی که یا از سر علاقه شدید به فوتبال یا برای تجربه یک سفر خاص، حاضرند میلیاردها تومان خرج کنند تا چند مسابقه را از نزدیک ببینند. تور ۱۴ شبهای که از تهران آغاز میشود و به کانادا و مکزیک میرود و ۳ بازی جام جهانی را در برنامه دارد. سفری که اگر همه هزینههایش را با نرخ امروز دلار یعنی ۱۸۳ هزار تومان حساب کنیم، رقم نهایی آن چیزی نزدیک به قیمت یک آپارتمان کوچک در برخی شهرها خواهد شد.
تور ۱۵ هزار دلاری برای سه بازی فوتبال
در میان آگهیهای تورهای جام جهانی، یکی از پکیجها توجه زیادی جلب میکند؛ تور ۱۴ شب و ۱۵ روزه برای تماشای ۳ بازی مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ در کانادا و مکزیک. این تور شامل پرواز تهران به تورنتو، اقامت در هتل چهار ستاره، انتقال بین شهرها، پرواز کانادا به مکزیک، بیمه مسافرتی و بلیت سه مسابقه مرحله گروهی است.
قیمت دلاری این پکیج برای هر نفر در اتاق دو تخته حدود ۱۴ هزار و ۹۹۰ دلار اعلام شده است. البته آژانس برگزارکننده اعلام کرده که علاوه بر این مبلغ متقاضیان باید ۳۰۰ میلیون تومان نیز بهصورت ریالی پرداخت کنند رقمی که شامل بخشی از هزینه پرواز، خدمات ویزا و سایر خدمات سفر است.
وقتی دلار ۱۸۰ هزار تومان است
اگر فقط قیمت دلاری این تور را با نرخ فعلی دلار در بازار ایران محاسبه کنیم، عددی حیرتانگیز به دست میآید.
۱۴ هزار و ۹۹۰ دلار با دلار ۱۸۰ هزار تومانی، حدود ۲ میلیارد و ۶۹۸ میلیون تومان میشود. حال اگر ۳۰۰ میلیون تومان هزینه ریالی اعلام شده را هم به آن اضافه کنیم، قیمت نهایی این تور به حدود ۳ میلیارد تومان برای هر نفر میرسد.
یعنی برای یک سفر دو هفتهای و تماشای سه بازی فوتبال، باید چیزی حدود سه میلیارد تومان پرداخت کرد؛ رقمی که حتی برای بسیاری از خانوادههای طبقه متوسط شهری نیز خارج از تصور است.
بلیت بازیها برای ارزانترین جایگاه
نکته جالب اینجاست که بلیتهایی که در این تور ارائه میشود، ارزانترین کلاس بلیت مسابقات است و جایگاه دقیق آن در ورزشگاه هنوز مشخص نشده است. طبق اعلام فیفا، قیمت بلیت بازیهای مرحله گروهی از حدود ۴۰۰ دلار شروع میشود و بسته به جایگاه و شهر میزبان افزایش پیدا میکند. حتی گزارشهایی منتشر شده که بلیت فینال این رقابتها در برخی پکیجها تا ۲۰ هزار دلار هم قیمت دارد.
در این تور نیز اگر مسافران بخواهند در جایگاههای بهتر ورزشگاه بنشینند، باید مبلغ اضافهای پرداخت کنند. یعنی هزینهای که همین حالا هم میلیاردی است میتواند باز هم افزایش پیدا کند.
فوتبال یا تجربهای برای لاکچریها؟
تورهای جام جهانی البته پدیده تازهای نیستند. در دورههای قبلی نیز آژانسها پکیجهایی برای تماشای مسابقات ارائه میکردند اما تفاوت اصلی امروز در شکاف اقتصادی است که این سفرها را بیش از گذشته به یک تجربه لوکس و محدود تبدیل کرده است. در سالهایی که بسیاری از مردم برای تامین هزینههای ساده زندگی مانند اجاره خانه، خوراک و درمان با دشواری روبهرو هستند، تورهای چند میلیاردی جام جهانی بیش از آنکه یک سفر ورزشی به نظر برسند به نوعی نمایش سبک زندگی لوکس تبدیل شدهاند.
سفرهایی که شاید برای گروهی کوچک از علاقهمندان فوتبال یا ثروتمندان قابل دسترس باشد اما برای اکثریت جامعه بیشتر شبیه یک رویای دور است.
زیر یک آسمان، دو واقعیت متفاوت
شاید عجیبترین بخش ماجرا همین تضاد باشد. زیر همان آسمانی که بسیاری از مردم برای پرداخت هزینههای روزمره خود با مشکل روبهرو هستند، عدهای دیگر برای یک سفر فوتبالی ۳ میلیارد تومانی برنامهریزی میکنند.
برای برخی فوتبال هنوز همان سرگرمی سادهای است که از تلویزیون خانه دنبال میشود اما برای برخی دیگر، بهانهای برای یک سفر چند قارهای، اقامت در هتلهای چند ستاره و حضور در ورزشگاههای بزرگ آمریکای شمالی شده است.
این تفاوت شاید بیش از هر چیز نشاندهنده شکاف عمیقی باشد که در سبک زندگی و توان اقتصادی بخشهای مختلف جامعه شکل گرفته است.
عشق به فوتبال یا لاکچریبازی با طعم دلار؟
واقعیت این است که همه متقاضیان این سفرها را نمیتوان در یک دسته گذاشت. بعضیها واقعا هوادار دوآتشه فوتبالاند و شاید سالها برای چنین تجربهای پسانداز کرده باشند. بخشی از این بازار، بدون تعارف به همان چیزی وصل است که این سالها زیاد دیدهایم؛ مصرف نمایشی. یعنی خریدن تجربهای گرانقیمت نه فقط برای لذت شخصی، بلکه برای دیدهشدن، برای تفاخر، برای اعلام اینکه من میتوانم. خود آژانسها هم ماجرا را پنهان نمیکنند. میگویند بلیت این پکیجها در ارزانترین کلاس در دسترس است و اگر صندلی بهتر بخواهید، باید بیشتر پول بدهید. یعنی این ۳ میلیارد تومان تازه کف ماجراست. اگر کسی بخواهد هتل بهتر، جایگاه بهتر، خدمات بهتر و برنامه راحتتر بگیرد، عددها باز هم بالاتر میروند.
سخن پایانی
جام جهانی همیشه بزرگترین جشن فوتبال در جهان بوده جشنی که قرار است میلیونها نفر را پای تلویزیونها یا در ورزشگاهها دور هم جمع کند. اما در ایران امروز، فاصله میان تماشای فوتبال و رفتن به جام جهانی فاصلهای چند میلیارد تومانی شده است.
برای بسیاری از مردم، این مسابقات همانطور که همیشه بوده از صفحه تلویزیون دنبال خواهد شد با هیجان، با بحثهای فوتبالی و با همان شور قدیمی اما در سوی دیگر، گروهی محدود هم هستند که حاضرند برای دیدن چند مسابقه از نزدیک، میلیاردها تومان هزینه کنند.
در آخر این نکته را نیز از یاد نبریم که شاید عدهای بگویند هرکس پولش را دارد، هرطور دلش میخواهد خرج کند؛ حرف بیراهی هم نیست اما مسئله این گزارش، دخل و خرج شخصی آدمها نیست مسئله تصویری است که این اعداد از جامعه میسازند؛ تصویری از کشوری که در آن همزمان با تقلا برای معیشت، بازار تفریحهای میلیاردی هم داغ است.
زیر همین آسمان، یکی حساب میکند تا آخر ماه کم نیاورد، یکی هم حساب میکند که ۳ بازی جام جهانی را با چه پکیجی ببیند.
