به یاری اقای رابطی می‌بینیم کودکان و کپی هایی با ذهنیت هایی از آثار ون گوک/ فریدا/ مونک و هوکاسایی/ رنه مگریت/گرنت وود، بخش مهم این کپی‌ها همانا حضور و نمود ذهنی و دنیای کودکانه در آثار می‌باشد، کودک ورود کرده اینک در باز است و خیال رها بیائیم هم قدم شویم با آنان.

نگاره نخست:

 آرسین عقیلی، کپی از آن خود کنی اتاق خواب آرل (ون گوک)، افزوده‌های فراوان از دنیای حال حاضر کودکانه بهمراه رنگ‌گذاری آزادانه، رهایی خیال و تملک تا حد از آن خود کردن جالباسی با آویختن لباس‌های خویشتن، پنجره‌های رنگ به رنگ و قاب عکس‌های دلخواه، گردش به دلخواه همچون نسیمی در باغ در چهار چوبی که خیال نمی‌گنجد در آن.

نگاره دوم:

دارا جهانشاد، مونک و هوکاسایی در قابی که من می‌خواهمش، جیغ می‌کشم در برابر این موج عظیم، تضاد موثر رنگ‌های سرد(آبی) و گرم(زرد و قهوه ای) و لباس! تیره (بر تن فریاد کش)، همترازی صدا و حرکت، می‌خواهم فریاد بکشم و بدانی که تنها صدا نیست پس موج‌های عظیم در پشت سرم راه می‌اندازم تا بلندای صدایم را دریابی.

نگاره سه:

سوفیا ستاره نژاد، فریدایی گذشته از جدار سال‌ها با میمونی شاد بر شانه‌اش و چشمانی چنین!، نوع و شکل چشمان با رنگ اجرا شده برای هر دو کارکتربخش مهم و چشمگیر اثر، تغییر در اندازه اجزای صورت (بینی و دهان) از سویی و چشم‌ها از سویی دیگر، خواهم که خوانده شوم چو کتابی گشوده در دست کودکی با نوا و آوای رهای او.

نگاره چهار:

 پرنیان محمد خانی، گوتیک عصر حاضر، دو شخصیت کارتونی بر کشیده از خیال در قابی از هنرمندی دیگر، طنازیت و شوخ طبعی بر خلاف تابلوی اصلی، همانند نگاری ژست‌ها و سایر موارد و ذهنیت جابه‌جا‌کننده مخاطب، ما در برابر دوربین خیال لبخند زنیم تا شما در واقعیت شادمان گردید و بپرسید چرا می‌خندید.

نگاره پنجم:

نهال حداد، اتاق خواب آرل با حضور صاحبان تازه اش!، حضور انسان و تعلق خاطرش، اجرای کاملا کودکانه و شخصی شده، زیست و شلوغی با حضور انسان و گشودن پنجره، دلگشایی و رنگ و شکل به اختیار توصیف زندگیست خصوصا اگر کودک باشی و رها همچون بادکنکی رها در دامن نسیم و رویا.

نگاره ششم:

 امیر محمد، ساغری، پسر انسانی که شیطنت وار با عینکی ما را می‌نگرد نه بگونه مگریت که نه بیننده می‌دید و نه کارکتر، درهم آمیختگی طنز و جدیت، تقابل تامل انگیز و موثر رنگ‌های روشن و تیره(زرد و مشکی) و نقش رنگ‌های سرد در ابرها و سیب و عینک، سیب در هوا هزاران چرخ می‌خورد و ما را آخی نیست باشد که بچرخیم با این سیب.

نگاره هفتم:

 آنیسا اسد پور، گوتیک گیاهی یک جابه‌جایی خیال انگیز کشاورز با محصول، هشت سیب بر چهره زن و چشم‌های گشاده و خیره مرد، با چنین جابه‌جایی هایی خیال انگیز از طریق کارکترها خلق داستان‌ها و باز خوانی‌ها تازه را شاهدیم، هشت سیب که هشت را هشت گانه به ذهن می‌کشاند برای هشتاد بار خوانش تازه.

نگاره هشتم:

آراسپ طویر سیاری، با نگاهی به هفت نقش از بزرگان و سپس نفش خویش زدن!، نقشی به غایت غریب که ذهن (موهایی آبی نقش شده) بر عین(موهایی مشکی مدل) غلبه می‌کند، ‌سازی از نیستی به هستی، نقش رنگ‌ها و پسزمینه خاکستری، هرچه به تصویر بیشتر می‌نگرم خیال را اوج مندتر می‌یابم و درمی یابم که باید رهایی ذهن را پذیرا باشم و رها از بایدها.

سخن پایانی

 از کودک شش ساله تا چهارده ساله گام‌های معلق کودکانه بچه‌ها را بر شمردیم تا دریابیم خیال و آرزوی درون لک لک‌های درونشان را بلکه بتوانیم پرواز کنیم همچون آنان معلق.