امروز بیست و سومین روز از جنگی است که آمریکا و اسرائیل علیه ایران آغاز کردند تا به خیال خود کار ایران را تمام کنند. اما تصویر میدان دیگر آن روایت از پیش نوشته شده را بازتاب نمی‌دهد. بلکه آنچه در این جنگ به نمایش گذاشته شده میدان‌داری تهران در نظم نوین است.ایران مدیریت هوشمند تنگه هرمز را ادامه داده و منابع خبری می‌گویند که بین ۲۰ تا ۳۰ کشور با ایران تماس گرفته‌اند که خود را با شروط ایران هماهنگ کنند.بر اساس گزارش شرکت تحلیل انرژی کپلر (Kpler)، از اول مارس تا ۱۹ مارس، تنها ۱۱۶ فروند کشتی تجاری از تنگه هرمز عبور کرده‌اند؛ رقمی که کاهشی ۹۵ درصدی نسبت به میانگین زمان صلح را نشان می‌دهد.در شرایط عادی روزانه حدود ۱۲۰ تا ۱۳۸ فروند کشتی از این آبراه استراتژیک عبور می‌کردند. اما امروز میانگین عبور روزانه به ۵ تا ۶ فروند سقوط کرده است.و نکته مهم‌تر آن است که از میان تعداد اندک نفتکش عبوری از تنگه ۹۸ نفت ایران را حمل می‌کنند. بر اساس گزارش جی‌پی‌مورگان ایران در هفته‌های اخیر روزانه ۱.۳ میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز صادر کرده است.

ایران نفت را علنی و گران فروخت

از سوی دیگر نفتی که پیش از این با ناوگان سایه و دور از چشم آمریکا به مشتریان فروخته می‌شد، حالا علناً و با قیمت بالا فروخته می‌شود.اما شاید بزرگترین نشانه از تغییر معادلات، آن چیزی است که در وزارت خزانه‌داری آمریکا می‌گذرد. اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا که عادت داشت هر چند وقت یکبار بسته تحریمی علیه اشخاص، شرکت‌ها و نفتکش‌های مرتبط با ایران اعمال کند، مجبور شد اعلام کند که مجوز فروش نفت ایران را می‌دهد.نفتی که او ادعا می‌کند بر روی دریا قرار دارد و حتی شرکت‌های آمریکایی اجازه دارند آن را بخرند.اما این بار خیلی زود مقامات ایرانی پاسخ او را دادند. محمد باقر قالیباف رئیس مجلس گفت که «شرمنده هرچه نفت روی دریا داشته‌ایم فروخته‌ایم‌.»سامان قدوسی، سخنگوی وزارت نفت، نیز گفت که «ایران نفت خام مانده بر روی آب ندارد.»

از شعار پیروزی تا تهدید عصبی

در طرف دیگر میدان، دونالد ترامپ در فاصله چند ساعت دو پیام کاملاً متناقض صادر کرد. نخست خود را پیروز جنگ خواند و نوشت که «ایالات متحده ایران را از روی نقشه محو کرده است و هفته‌ها جلوتر از برنامه هستیم.» اما ساعاتی بعد با عصبانیت تهدید کرد که «اگر تنگه هرمز را باز نکنید، نیروگاه‌های برق ایران را هدف قرار خواهیم داد.»این دوگانگی روایتگر حقیقت تلخ برای کاخ سفید است. از یک سو ترامپ می‌خواهد جهان را به «پیروزی قاطع» باور دهد. از سوی دیگر هر روز بیش از پیش نشان می‌دهد که ایران نه تنها شکست نخورده، که به بازیگری تعیین‌کننده در معادلات انرژی جهانی تبدیل شده است.

پایان نظم کهنه در جهان

این بار بعد از سال‌ها که آمریکا قواعد بازی را در منطقه تعیین می‌کرد، قواعد را ایران نوشته است. کشتی‌های غول‌پیکر در لنگرگاه‌های خلیج فارس صف کشیده‌اند و منتظر مجوز تهران هستند.کشورهایی که روزگاری تحریم‌های آمریکا را اجرا می‌کردند، حالا سفارت‌های خود را برای هماهنگی با شروط ایران فعال کرده‌اند. واشنگتن که عادت داشت بسته‌های تحریمی را صادر کند، امروز مجبور است برای فروش نفت ایران مجوز صادر کند با این حال ایران دیگر توجهی به آن ندارد.به این ترتیب جنگی که برای تمام کردن کار ایران شروع شد به پایان هژمونی آمریکا در معادلات جهانی رسیده است.