دونالد واسوا با بهره بردن از چوب درخت‌های ابریشم، آبنوس و ریزه کاری‌های مسیِ فرم‌های جسورانه‌ای را به جهان هنری افزوده که یادآورنده پدیده‌های زنده‌ی خیالی هستند. واسوا که در کامپالا، اوگاندا زندگی می‌کند، پیوند بین - و تکامل - دانش، فناوری، جامعه و دگرگونی‌های زیست‌محیطی را بررسی می‌کند. تندیس های او شباهت کمی به عروس دریایی شاخک‌دار دارند، اما تاریک و خشن تر، تنشی بین شناس‌ها و ناشناخته‌ها. گالری هنری سیرکل، نماینده ی هنرمند، می‌گوید واسوا با فرآیند دستکاری مواد، به زندگی پنهان اشیای آشنا می‌پردازد «و اینکه چگونه آنها می‌توانند به نوبه ی خود آینده ی انسان‌ها را تعیین کنند».

جانبخشی دیوارها با ژستهای آکروباتیک

نازک قلمی نقش‌های آکروباتیک نقاشیهای دیواری بزرگ آرتز، مرزهای سرد و بازدارنده ی دیوارها را با رامش، کشش و آسایش به نگاه بیننده می‌نمایاند و معنا می‌سازد. هنرمند این روزها روی مجموعه‌ای به نام «آکروبیت‌های ساده» کار می‌کند، او چنین می‌گوید که هدفش « پرهیز از پیروی کردن از روش‌های رایج کشیدن پیکر انسان روی دیوارها و نمایش دیدگاهی نو پیرامون چگونگی نمایش فرم انسان در فضاهای همگانی است.» رامشگری دیوار کناره ی ساختمانی را پر می‌کند، گاهی به یک صندلی تکیه می‌زند و از بالا تا به پایین دیوار را پر می‌کند، گویی مرزهای آن را به چالش می‌کشد. یکی دیگر از پرسمان هایش، «تشنگی» ست، در آن اثرها کسانی را در حال نوشیدن آب گلدان‌های گل را به نقش می‌آورد. این حرکت نا به روال به گونه‌ای آگاهی اشاره دارد و بینندگان را فرا می‌خواند تا جامعه - عرفها و سنت‌ها همچنین پاسخ به آنها را با نگاهی بروزرسانی شده به جهانِ امروزِ خود از نو بررسی کنند.

جهانی خیال انگیز از شیشه و سرامیک

در تندیس‌های وهم‌آلود کریستینا بوتول، پیکره‌های جوان و رازآلود از شیشه و سرامیک پدیدار می‌شوند. جانورها و کودکان تمرکز اصلی این هنرمند هستند که با گل‌ها آذین شده اند، یا در صدف‌ها آرمیده‌اند و یا در قفس‌های پرندگان زندانی شده‌اند. همسر و همکار او، رابرت بندر، بخش‌های چوبی کارها را مانند شاخ گوزن یا پاهای تارباف مانند را به آثارش می‌افزاید. این آثار دل انگیز و گاهی دلهره آور، چیزهایی سورئال چون خواب ها، خاطره‌ها و جهان ارواح را نمایانگر است.

نوشته کیت موث

برگردان مهتاب خطیر

برگرفته از www.thisiscolossal.com