به گزارش صمت مهدی محمدی، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی ایران،به وضعیت تولید و صادرات این بخش پرداخت. وی فولاد آلیاژی را پیشرفته‌ترین و ارزش‌آفرین‌ترین بخش زنجیره فولاد خواند و افزود:در حالی که ظرفیت اسمی تولید سالانه آن ۴ تا ۵ میلیون تن است، تولید واقعی به ۱.۵ تا ۱.۶ میلیون تن می‌رسد که حدود ۵ درصد از کل فولاد تولیدی کشور را تشکیل می‌دهد. این سهم در مقایسه با کشورهای توسعه‌یافته بسیار پایین است.

محمدی اصلی‌ترین چالش تولید را محدودیت در تأمین برق و گاز عنوان کرد و گفت: در ۴ تا ۵ سال گذشته، این عامل به بزرگ‌ترین مانع تولید تبدیل شده و طبق برآوردها حدود ۱۵ میلیارد دلار به صنعت فولاد خسارت ناشی از عدم‌النفع وارد کرده است.

وی با اشاره به آمار ۹ ماهه نخست سال جاری (منتهی به دی) اظهار داشت: صادرات کل زنجیره فولاد ۳۴ میلیون تن به ارزش ۶.۳ میلیارد دلار بود. از این مقدار، بیش از ۲۲ میلیون تن (۶۶ درصد وزن) مربوط به صادرات سنگ‌آهن تا گندله با ارزش متوسط پایین بود که تنها ۲۷ درصد ارزش دلاری صادرات را تشکیل داد.

به گفته وی، در مقابل، صادرات فولاد آلیاژی با حجمی حدود ۱.۵ میلیون تن، ارزشی معادل ۱.۷ میلیارد دلار داشت که نشان می‌دهد ارزش افزوده این محصول در مقایسه با مواد اولیه بسیار بالاتر است.

نسبت ارزش صادراتی هر تن:  

- سنگ‌آهن: ۳۷ دلار  

- کنسانتره: ۷۹ دلار  

- گندله: ۸۶ دلار  

- فولاد آلیاژی: ۴۷۸ دلار

رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی ایران، فقدان مشوق‌های مالی و زیرساخت‌های مناسب را دلیل اصلی ترجیح صادرات مواد خام به جای محصولات با ارزش افزوده بالا دانست و تأکید کرد: مسئولان باید مشوق‌های لازم را برای هدایت صادرات به سمت بخش‌های ارزش‌آفرین زنجیره فولاد فراهم کنند. تا زمانی که این مشوق‌ها اصلاح نشود، صادرات در مرحله اول زنجیره باقی می‌ماند و کشور از ارزش افزوده بالا محروم می‌شود.