شکست در لیسبون هفتمین باخت فصل رئال مادرید بود. هفت بار که این تیم هم مقابل رقبا کم آورد و هم از پتانسیل تاریخی‌اش فاصله گرفت. اتلتیکو، لیورپول، سلتا، منچسترسیتی، بارسلونا، آلباسته و بنفیکا همگی موفق شده‌اند کهکشانی‌ها را شکست دهند، شکست‌هایی که رئال مادرید را از سوپرجام اسپانیا، کوپا دل‌ ری، صدرنشینی لالیگا و حالا حضور در جمع هشت تیم برتر لیگ قهرمانان اروپا محروم کرده و آنها را مجبور به حضور در پلی‌آف مقابل بنفیکا یا بودو گلیمت کرده است، آن هم در دو هفته پایانی فوریه.

همه این اتفاقات بدون انجام حتی یک خرید در پنجره نقل‌ و انتقالات زمستانی و در شرایطی رخ داده است که زخم‌ها و مشکلات چند هفته قبل دوباره در داخل رختکن باز شده‌اند. کارلو آنچلوتی گفته بود «تساوی، پیش‌درآمد یک بحران در برنابئو است» و با این همه شب‌های تاریک در فاصله چند ماه، طبیعی است که این ورزشگاه خودش را برای یک سوت‌باران دیگر علیه تیمش پیش از دیدار این یکشنبه مقابل رایو وایه‌کانو آماده کند.

کیلیان امباپه در میکسدزون ورزشگاه دالوژ اعتراف کرد: «کمی شرم‌آور است.» این مهاجم فرانسوی که دو گل به ثمر رساند، بار دیگر نقش سخنگوی تیمش را ایفا کرد، همان‌طور که در آتن و پیش از بازی مقابل موناکو چنین کرده بود. او که از نگرش تیم ناراضی است، به نظر می‌رسد در حال تبدیل شدن به رهبر جدید رختکن باشد.

او گفت: «یک بازی بله، یک بازی نه... این کاری نیست که یک تیم قهرمان انجام می‌دهد.» داشتن آقای گل لیگ قهرمانان اروپا با ۱۳ گل و دروازه‌بانی با دومین آمار بیشترین مهار برای قرار گرفتن رئال مادرید در جمع هشت تیم برتر کافی نبود. این دروازه‌بان بلژیکی، دیگر چهره رهبری تیم بدون بازوبند کاپیتانی، از هم‌تیمی‌هایش به‌ خاطر نرفتن به سمت هواداران پس از پایان بازی عصبانی بود و فقط با فریادها و اشاره‌های او بود که چند بازیکن به سمت جایگاه هواداران رئال رفتند.

«همیشه من، همیشه من»

این تنها عصبانیت آن شب نبود، چرا که آردا گولر هنگام تعویض در نیمه دوم مدام تکرار می‌کرد «همیشه من، همیشه من» و به این ترتیب، یک پرونده نارضایتی دیگر در رختکن شکل گرفت. در کنار زمین، آنتونیو پینتوس که پس از جدایی ژابی آلونسو و حضور آلوارو آربلوا دوباره مسئولیت بدنسازی تیم اول را بر عهده گرفته است، از همان لحظه در حال بررسی چالش‌های کوتاه‌ مدت پیش رو بود.

این مربی ایتالیایی فوریه را زمان ایده‌آلی برای برگزاری یک پیش‌ فصل کوچک و بالا بردن آمادگی بدنی تیم می‌دید. با توجه به نداشتن بازی در کوپا دل‌ ری و تضمین حضور در جمع هشت تیم برتر پیش از دیدار در لیسبون، تصور می‌شد فوریه بدون مسابقات میان‌ هفته و فقط با تمرکز بر بازی‌های لیگ سپری شود. اما نتیجه این بازی همه‌ چیز را تغییر داد و رئال مادرید باید در ۱۶ فوریه به دایره قطب شمال یا لیسبون سفر کند و هفت روز بعد، در برنابئو برای آینده اروپایی‌اش بجنگد.

همه این‌ اتفاقات عصر امروز و در قرعه‌کشی مشخص می‌شود که مسیر رسیدن به فینال بوداپست را هم تعیین خواهد کرد. در صورت صعود رئال مادرید، حریف بعدی آنها اسپورتینگ لیسبون یا منچسترسیتی خواهد بود. سناریویی که در حال حاضر در والدبباس بسیار دور به نظر می‌رسد، جایی که تمرکز فقط روی روزمرگی و پیروزی در بازی یکشنبه مقابل رایو وایه‌کانو برای ماندن در کورس قهرمانی است.