ضرورت اجرای قانون افزایش ظرفیت پزشک
عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس تصریح کرد: اینکه قرار است ۳۰ درصد از پذیرفتهشدگان در رشته پزشکی در کنکور امسال طی سال آینده به دانشگاه وارد شوند، در واقع یک نوع کاهش ظرفیت محسوب میشود. این امر نه تنها به لحاظ تربیت پزشک مورد نیاز در کشور مشکل دارد، بلکه برای دانشجویان پذیرفته شده نیز مسئلهساز میشود. به تعویق افتادن ورود دانشجویان، برنامهریزی زندگی و تحصیل آنها را دچار اختلال میکند و از سوی دیگر، روند تأمین پزشک برای کشور را با یک وقفه زمانی جدی مواجه میسازد.
نظام سلامت کشور در شرایطی با تصمیمهای محدودکننده در حوزه آموزش پزشکی مواجه شده که روند تحولات جمعیتی و شاخصهای بهداشتی، نیازمند نگاهی کاملاً متفاوت و آیندهنگر است. با حرکت جامعه به سمت کهنسالی و افزایش امید به زندگی، نیاز به خدمات درمانی، مراقبتهای تخصصی و در نتیجه نیروی انسانی کارآمد به طور فزایندهای افزایش خواهد یافت.
در چنین شرایطی، هرگونه کاهش در ظرفیت پذیرش دانشجویان پزشکی، به معنای نادیده گرفتن نیازهای قطعی آینده و ایجاد اختلال در نظام سلامت است. اگرچه کمبود زیرساختهایی نظیر تختهای آموزشی و خوابگاهها یک واقعیت انکارناپذیر است و مسئولان وزارت بهداشت بارها به آن اشاره کردهاند، اما این محدودیتها نباید بهانهای برای توقف تربیت نیروی انسانی مورد نیاز کشور شود.
در چنین شرایطی، سیاستگذاران باید به جای اتخاذ رویکردهای انقباضی و پاک کردن صورت مسئله، به سمت ایجاد و توسعه زیرساختها حرکت کنند. استفاده از ظرفیتهای مغفول مانده مانند مولدسازی داراییهای دولتی و جلب مشارکت بخش خصوصی، از جمله راهکارهای عملی برای رفع این موانع است.
علاوه بر این، موضوعاتی نظیر به تعویق انداختن ورود پذیرفتهشدگان به دانشگاه و همچنین ناپایداری پزشکان در مناطق محروم، از چالشهای جدی است که نیازمند تدوین سیاستهای تشویقی پایدار و برنامهریزی بلندمدت است.
در ادامه نظرات عبدالوحید فیاضی، نماینده مردم نور و محمودآباد در مجلس را میخوانید.
عبدالوحید فیاضی با اشاره به این موضوع که کاهش ظرفیت پزشکی کشور اقدام درستی نیست و ما با آن مخالف هستیم، تصریح کرد: با توجه به نیاز کشور و اینکه در آینده نزدیک با خیل عظیمی از سالمندان در کشور روبرو هستیم، کاهش ظرفیت پزشکی از سوی وزارت بهداشت منطقی نیست. این وزارتخانه باید سیاستهای صحیحی در راستای افزایش ظرفیت پزشکی کشور در دستور کار داشته باشد. ما نمیتوانیم برای حل مشکلات امروز، آینده درمانی کشور و دسترسی مردم به خدمات بهداشتی را فدا کنیم.
وی ادامه داد: اینکه وزارت بهداشت اعلام میکند زیرساختهای لازم و از جمله تخت آموزشی و خوابگاه برای افزایش ظرفیت پزشکی را در اختیار ندارد، قابل قبول نیست. اینکه زیرساختهای لازم در اختیار نیست یک واقعیت است و همه آن را میدانیم و قبول داریم، اما موضوع مهم این است که با توجه به شرایط کشور و نیازهای جامعه باید وزارت بهداشت در راستای ایجاد این زیرساختها با استفاده از برنامهها و طرحهای مختلف پیش برود.
فیاضی گفت: نباید منتظر بمانیم تا همه شرایط فراهم شود و سپس ظرفیت را افزایش دهیم؛ بلکه باید زیرساختها و ظرفیتها به موازات هم و به صورت پویا توسعه یابند. این یک وظیفه قانونی و مدیریتی برای وزارت بهداشت است که موانع را از سر راه بردارد.
این نماینده مجلس خاطرنشان کرد: راهکارهایی مانند مولدسازی داراییهای وزارت بهداشت و استفاده از ظرفیت بخش خصوصی برای ایجاد زیرساختها در حوزه تربیت پزشکان مورد نیاز برای کشور میتواند کارساز باشد. به هر حال یکی از وظایف وزارتخانه این است که زمینه را برای افزایش ظرفیت پزشکی در کشور مهیا کند. وزارت بهداشت باید با برنامهریزی دقیق و استفاده از تمامی ظرفیتهای قانونی و اقتصادی، موانع فیزیکی و مالی موجود را از سر راه بردارد. استفاده از فضاهای بلااستفاده و ظرفیتهای مردمی، میتواند کمبود خوابگاه و مراکز آموزشی را جبران کند.
فیاضی گفت: اینکه قرار است ۳۰ درصد از پذیرفتهشدگان در رشته پزشکی در کنکور امسال طی سال آینده به دانشگاه وارد شوند، در واقع یک نوع کاهش ظرفیت محسوب میشود. این امر نه تنها به لحاظ تربیت پزشک مورد نیاز در کشور مشکل دارد، بلکه برای دانشجویان پذیرفته شده نیز مسئلهساز میشود. به تعویق افتادن ورود دانشجویان، برنامهریزی زندگی و تحصیل آنها را دچار اختلال میکند و از سوی دیگر، روند تأمین پزشک برای کشور را با یک وقفه زمانی جدی مواجه میسازد.
وی در پایان تأکید کرد: مهمتر از موضوع تربیت پزشک مورد نیاز در کشور این موضوع است که بتوانیم پزشکان را به صورت متعادل در اقصی نقاط کشور توزیع کنیم. یکی از مهمترین مشکلات در کشور این است که همه ساله سهمیه برای مناطق محروم در نظر گرفته میشود اما به سرعت پزشکان به تهران میروند یا مهاجرت میکنند. وزارت بهداشت باید سیاستهایی در این راستا و به منظور نگهداشت پزشکان در کشور و به ویژه در مناطق محروم در دستور کار داشته باشد. صرف متعهد کردن دانشجو بدون ایجاد زیرساختها و بستههای رفاهی مناسب، نتیجهای نخواهد داد و چرخه معیوب کمبود پزشک در شهرستانها تداوم خواهد یافت.