مشکل مسکن با سیاست‌های جزئی حل نمی‌شود

 

آنها معتقدند، درچنین شرایطی که نمی‌توان به پیشرفت این صنعت امیدوار بود، نمی‌توان به رقابت در عرصه بین‌المللی اندیشید. درواقع باید گفت که صنعتی‌سازی ساختمان توان رقابتی با کشورهای پیشرفته در این زمینه را ندارد. در همین ارتباط با محسن صرامی‌فروشان، عضو کمیسیون اقتصاد و نماینده مردم خمینی‌شهر در مجلس شورای اسلامی گفت‌وگویی انجام داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

چرا با وجود ورود صنعتی‌سازی ساخت‌وساز در ایران هنوز این صنعت غیررقابتی است؟
در صنعت مسکن بیش از هر چیز نگاه بالادستی وجود دارد. درواقع نه افق‌های برنامه چندساله توسعه تکلیف مسکن را مشخص می‌کند و نه صراحت قانونی. سیاست‌های جزئی نیز راه‌حل اساسی این معضل نیست. به همین دلیل است که اوضاع مسکن درحال حاضر چندان مطلوب نیست. بازار مسکن دچار مشکل بزرگی به نام دلالی و واسطه‌گری شده است و عدم مقابله با این پدیده همچنان حرکت ساخت‌وساز به‌سوی صنعتی شدن را کند می‌کند. دولت نیز باید اقدام‌های کارآمدتری را در پیش بگیرد. اگر به انبوه‌سازان و افرادی که صنعتی‌سازی لازمه فعالیت آنهاست، بها داده شود از سوی دیگر دولت کنترل محسوسی بر ساخت‌وساز داشته باشد، جامعه هدف به‌خوبی شناخته می‌شود و سهم رقابت در بازار جهانی نیز افزایش می‌یابد. معتقدم دولت اصلی‌ترین نقش را در این بخش ایفا می‌کند.

آیا صنعتی‌سازی با مشکل یا خلأ قانونی روبه‌رو است؟
خیر، اما تمایل دولت به حل مشکلات در بخش کلان، اجازه ورود مجلس به این مباحث را نمی‌دهد. دولت باید با ارائه لایحه‌ای در این زمینه تکلیف خود و بخش خصوصی را مشخص می‌کرد. به‌تازگی و پس از دو سال کش‌وقوس‌های فراوان خواستار لایحه تقویت نظام پولی از دولت شدیم.

آیا می‌توان امیدوار بود که صنعتی‌سازی جایگاه خود را در ایران پیدا کند؟
با صراحت باید بگویم که فناوری صنعتی‌سازی در ایران دست چندم است و از کشورهای پیشرفته اروپایی و کشورهایی مانند ژاپن بسیار عقب‌تر است؛ بنابراین نباید امیدواری بی‌پایه داشت. هر پیشرفتی نیاز به حمایت و فرهنگ‌سازی دارد. صنایع داخلی باید به‌صورت ویژه موردحمایت قرارگیرند؛ از سوی دیگر از به‌روزرسانی اطلاعات و فناوری نباید غافل بود.


چاپ