خاکریزهای ۶۵۰۰ ساله اتریش کهنتر از استونهنج
نوشته کیت موث: ۱۰ هزار سال پیش، تغییر الگویی در تاریخ انسان آغاز شد. پیش از این دوره گذار، که باستانشناسها از آن به نام انقلاب نوسنگی ـ مرحله نهایی عصر حجر ـ یاد میکنند، جامعههای کوچک براساس شکار و جمعآوری خوراک روزمره سازماندهی شده بودند. در دوره نوسنگی، پذیرش گام به گام شیوههای کشاورزی برای همیشه شیوه زندگی ما را دگرگون ساخت. چند هزار سال پس از آن، انسانها آغاز به اهلی کردن گیاهان و دامداری در جای جای جهان کردند.
باتوجه به اینکه زمان کمتری برای کشاورزی نسبت به جستوجوی کوچنشینی برای خوراک نیاز بود، مردم باستان میتوانستند از کارهای دیگری که به پیشرفتهای اقتصادی، سیاسی، مذهبی و هنری میرسید، لذت ببرند. دوره نوسنگی نخستین تمدنها را میبینیم. همچنین در این دوره بود که سازههای کهن نمادین مانند مقبره گذرگاه نیوگرنج ایرلند و سازه استونهنج انگلستان ساخته شدند که دومی حدود ۳ هزار و۱۰۰ سال پیش از میلاد مسیح آغاز و حدود ۶۰۰ سال پس از آن به پایان رسید. برای درک بهتر، زمانی که استونهنج در گام پایانی خود بود، ساخت اهرام جیزه در حال ساخت بود. بهتازگی، مجموعهای از خاکریزهای دایرهای مربوط به هزاره پنجم پیش از میلاد (۴001 تا ۵000 پیش از میلاد مسیح) در بورگنلند، اتریش کاوش شده که ۲ هزار سال کهنتر از بیشتر بخشهای استون هنج میشود. در سایت تازه کاوششده، 3 سازه بزرگ کنار یکدیگر در نزدیکی شهر رچنیتز پیدا شدهاند. این خاکریزها در بررسیهای هوایی و ژئومغناطیسی بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ کشف شده بودند. در مجموع 4 مورد یافت شده که 3 مورد از آنها، سازههای حلقهای شکل هستند که پیشتر با چشم غیرمسلح دیده نمیشدند.
این سازهها که به نام سیستمهای خندق دایرهای شناخته میشوند، در دوره نوسنگی میانی ـ زمانی بین ۴۸۵۰ تا ۴۵۰۰ سال پیش از میلاد ـ ساخته شدهاند که دیرینگی آنها را در کمترین حالت ۶۵۰۰ سال میکند. نیکولاس فرانتس، مدیر باستانشناسی بورگنلند، در بیانیهای میگوید: «سایت رچنیتز را میتوان یک مرکز فرامنطقهای از دوره نوسنگی میانی دانست.»
باستانشناسها در خندقهایی به عرض ۳۴۰ فوت، گودالهایی لبریز از یافتههای سرامیکی و سوراخهایی را ثبت کردهاند که نشان میدهد تیرهای چوبی در زمین زمانی پناهگاهها را پشتیبانی میکردند. بناهای یادبود خندق دایرهای از این دست، بسیار در سراسر اروپای مرکزی یافت میشوند. اگرچه کارکرد آنها ناشناخته است، پژوهشگرها بر این باورند که آنها یک هدف آیینی یا فرقهای باستانی داشتهاند. همانند استونهنج، جهتگیری آنها دارای دهانههایی همسو هستند که با روزشماری نجومی هماهنگی دارند.
فرانتس میگوید: «این کاوشها دریچهای به عصر حجر میگشایند. ما چیزهای زیادی پیرامون قبیلههای مهاجر نوسنگی میآموزیم که این جایگاه را برای پیاده کردن فن و مهارتهای فرهنگی، هنری، کشاورزی و دامداری در جایی که اکنون بورگنلند است، مناسب یافتند. پس از سدهها شکار و جمعآوری، یکجانشینی انسانها و رشد فرهنگ و هنر براستی انقلابی به شمار میرفت.»
برگردان مهتاب خطیر
برگرفته از www.thisiscolossal.com
