سیزدهمین نمایشگاه بین‌المللی قطعات خودرو آغاز به‌کار کرد

برگزاری نمایشگاه‌ها یکی از ابزارهای مهم در شناسایی نیاز مشتریان و همچنین معرفی توانمندی‌های واحدهای تولیدی و خدماتی به بازارهای گوناگون است. امروز اهمیت برگزاری نمایشگاه بر کسی پوشیده نیست.

سهم توتال از پارس جنوبی به چینی‌ها رسید

قراردادهای نفتی پیش از این با تمام مفاد اعلام می‌شد. با این حال، در بخش تضمین‌ها، مشکلات بسیاری به وجود می‌آمد. قرارداد با توتال نیز‌ یکی از این قراردادها بود که پس از اعمال تحریم‌های امریکا علیه ایران به‌صورت رسمی قرارداد توسعه، فاز ۱۱ پارس جنوبی را ترک کرد. این خبر ۲۹ مرداد به‌صورت رسمی از سوی بیژن زنگنه اعلام و در آن زمان از شرکتی چینی به‌عنوان جایگزین توتال صحبت شد. روز گذشته وزیر نفت با اشاره به خروج شرکت توتال فرانسه از پروژه توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی، اعلام کرد که شرکت «سی‌ان‌پی‌سی» چین به‌طور رسمی جایگزین توتال شده‌ اما شروع به کار نکرده است. این شرکت پیش از این نیز‌ در دشت آزادگان جنوبی حضور داشت و پس از امضای قرارداد نهایی، میدان نفتی آزادگان را رها و طرف ایرانی نیز پیمانکار خود را اخراج کرد. پس از برجام، امضای قرارداد توسعه فاز ۱۱ جنوبی با کنسرسیومی متشکل از شرکت‌های فرانسوی توتال با سهم ۵۰.۱، شرکت چینی «سی‌ان‌پی‌سی» با سهم ۳۰ درصد و شرکت ایرانی پتروپارس با سهم ۱۹.۹ درصد، از مهم‌ترین دستاوردهای توافق هسته‌ای شناخته شد. با خروج ترامپ از برجام، فعالیت توتال در پارس جنوبی متوقف شد و با تلاش و مذاکره مدیرعامل این شرکت با ترامپ برای ادامه فعالیت در ایران و فرصت ۹۰ روزه زنگنه به توتال، این غول نفتی فرانسوی سرنوشتی جز خروج از فاز ۱۱ نداشت. اکنون، به گفته وزیر نفت، باید با شرکت چینی «سی‌ان‌پی‌سی» مذاکره شود تا زمان آغاز فعالیت‌های عملیاتی و اجرایی مشخص شود. این در حالی است که شرکت چینی هنوز به طور رسمی اعلام نکرده که مایل به دریافت سهم توتال است یا خیر اما بر اساس قرارداد، هر کدام از سهامداران می‌توانند سهم خود را به شرکت همکار واگذار کنند. الزاماتی برای شرکت چینی بر این اساس، جایگزینی «سی‌ان‌پی‌سی» در پارس جنوبی، سهمی ۸۰.۱ درصدی برای این شرکت ایجاد کرده و آن را موظف به سرمایه‌گذاری حدود ۴ میلیارد دلار در پارس جنوبی می‌کند. آن‌طور که در گزارش‌ها گفته شده این پروژه به دو بخش تقسیم شده است؛ بخش نخست مربوط به حفاری چاه‌ها، ساخت و نصب سکوهای تولید گاز و کشیدن خط لوله تا پالایشگاه‌های پارس جنوبی در عسلویه است و ارزش آن ۲ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود. بر اساس آنچه شرکت نفت و گاز پارس اعلام کرده، هدف از این پروژه تولید روزانه ۵۶ میلیون متر‌مکعب گاز و ۸۰ هزار بشکه میعانات گازی است. با این حال، نکته مهم و مشکل کار، بخش دوم پروژه است که برای ۵ سال آینده برنامه‌ریزی شده بود و شامل ساخت یک سکوی عظیم ۲۰ هزار تنی به همراه چندین کمپرسور برای حفظ میزان تولید گاز این فاز است. پیش‌بینی می‌شود تا ۵ سال آینده فشار گاز میدان پارس جنوبی افت کند. از این رو، سکوهای ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ تنی موجود در این میدان باید با سکوهای ۲۰ هزار تنی تعویض شوند. بر اساس گزارش‌هایی که پیش از این منتشر شده بود، مدیرعامل شرکت نفت و گاز پارس درباره تامین مالی پروژه بعد از رفتن توتال اعلام کرده بود که «سی‌ان‌پی‌سی» مشکل مالی نداشته و همان میزان سرمایه‌ای که قرار بود توتال تامین کند، این شرکت سرمایه‌گذاری خواهد کرد؛ به این ترتیب که ۸۰ درصد «سی‌ان‌پی‌سی» و ۲۰ درصد را پتروپارس تامین می‌کند. این خبر در حالی منتشر شد که هنوز معلوم نیست این شرکت که برای خرید نفت ایران نیز تحریم‌های امریکا را رعایت می‌کند، چگونه حاضر به سرمایه‌گذاری بیش از ۴ میلیارد دلار در پارس جنوبی خواهد شد. نگرانی‌ها از تکرار بدعهدی چین همان‌طور که گفته شد، پیش از این، ایران شاهد بدعهدی و خروج شرکت ملی نفت چین از قراردادها بوده است. در این شرایط پرسش اینجاست که‌ چه تضمینی وجود دارد که چین، متعهد به قرارداد بماند و فعالیت‌های عملیاتی و اجرایی خود را به‌درستی انجام دهد؟ از طرفی، آن‌طور که در قرارداد توتال آمده بود، این شرکت فرانسوی موظف شده بود در پروژه‌های خود از توان شرکت‌های داخلی ایران نیز استفاده کند. نکته مهم در جایگزینی شرکت چینی پس از خروج توتال، بهره‌گیری از شرکت‌های بومی و داخلی در فاز ۱۱ پارس جنوبی است. رضا پدیدار با اشاره به اینکه همکاری با شرکت‌های ایرانی اصل مهم در قرارداد توتال بود، به صمت گفت: پس از خروج توتال طبیعی است که شرکت‌های جایگزین نیز ملزم به رعایت آن بندها باشند. از طرفی، توجه به چرخه حیات هر میدان نفتی و گازی در پارس جنوبی، نیازمند حضور نیروهای محلی و داخلی است. بنابراین، نه‌تنها چین، بلکه هر کشور دیگری طرف قرارداد پروژه‌های فاز ۱۱ پارس جنوبی قرار گیرد، موظف به همکاری با شرکت‌های ایرانی است. همچنین، رئیس کمیسیون انرژی و محیط‌زیست اتاق تهران با اشاره به ارزیابی ظرفیت‌های شرکت ایرانی در زمان توتال، اعلام کرد که در آن زمان، پس از دو روز کنفرانس توتال در ایران مشخص شد که در میان ۸۰ شرکت ارزیابی شده، بیش از ۷۵ درصد از شرکت‌های ایرانی توان تولید و ساخت تجهیزات نفتی مورد نیاز پارس جنوبی را دارند. به گفته پدیدار، بسترسازی درست، سبب رشد توان بالقوه شرکت‌های ایرانی برای حضور در مگاپروژه‌ای مانند پارس‌جنوبی می‌شود. بر این اساس، همکاری با توتال می‌توانست موقعیت و اعتبار مهمی برای ایران به ‌شمار آید. با این ‌حال، از آنجا که «سی‌ان‌پی‌سی» به‌طور کامل در جریان این ارزیابی‌ها قرار گرفته و پس از توتال، موظف است بر اساس قرارداد از تمام ظرفیت‌های داخلی در بخش‌های فنی، مدیریتی، تولیدی و مالی ایران در پروژه‌های پارس جنوبی استفاده کند. او در ادامه گفت: توتال با خروج از ایران، مشتری مهم و بزرگی را از دست داده است. بهترین گزینه پس از فرانسوی‌ها حسن مرادی، تحلیلگر مسائل انرژی، «سی‌ان‌پی‌سی» را بهترین جایگزین برای توتال دانست و به صمت اعلام کرد: با توجه به حفظ منافع هر دو کشور و رفع نیاز متقابل «برد-‌برد» می‌توان توسعه پارس جنوبی را به خوبی پیش برد. به گفته مرادی، ایران بر اساس مصوبه‌های برجام به توتال به‌عنوان یک طرف تجاری خوشامد گفت. متاسفانه با تصمیم طرف‌های امریکایی مبنی‌بر لغو روابط تجاری با ایران، فرانسه نیز از ادامه قرارداد توسعه نفت جنوبی سر باز‌زد. او درباره اینکه آیا درحال‌حاضر گزینه دیگری جز چین وجود دارد یا به‌ناچار باید این کشور را بپذیریم گفت که ایران دست دوستی به سمت کشورهای اروپایی، غیر‌اروپایی، شرقی و حتی شرکت‌های داخلی برده و در صورت تمایل، هر کشوری می‌تواند وارد قراردادهای نفتی با ایران شود. فقط باید در این قراردادها، به ایجاد شرایط «برد-برد» و حفظ منافع بلند‌مدت کشورها توجه کرد. بر اساس گزارش‌های منتشر‌شده، به‌نظر می‌رسد در جریان قراردادهای پارس جنوبی، باید مسیری طی شود که علاوه‌بر جلوگیری از خسارت به شرکت‌های ایرانی، شریکان خارجی نیز ترغیب به ماندن شده و تعهدات خود را اجرا کنند. به گفته برخی از کارشناسان، از نکات مثبت «سی‌ان‌پی‌سی» می‌توان به مشارکت بالای ایران در اجرای طرح اشاره کرد. بر مبنای این قرارداد، پیش‌بینی ساخت داخل طرح تا ۷۰ درصد ارزش قرارداد است. لوله‌گذاری کف دریا و ساخت سکوهای سرچاهی و تقویت فشار در ایران انجام خواهد شد. همچنین، پیش‌بینی می‌شود بیش از ۹۵ درصد نیروی انسانی کل پروژه در مجموعه شرکت اصلی و پیمانکاران فرعی ایرانی باشند.

افزایش اختیارات با انتصاب‌های قطعی

گروه صنعت: در آغاز هفته جاری، دو معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت معرفی شدند.

صنعت ۵۰ ساله در انتظار توسعه

گروه صنعت: در سال ۱۳۳۰ در ایران شکل گرفت و درحال‌حاضر، صنعتی است با حدود ۵۰ سال پیشینه. در آن سال وزارت ‌‌اقتصاد‌‌ بنگاهی شیمیایی تاسیس کرد و به‌دنبال آن، آغاز عملیات ساخت کارخانه کود شیمیایی در سال ۱۳۳۸، موجب پیدایش صنعت پتروشیمی شد.

چین از پارس‌جنوبی نرفته ‌است

گروه صنعت: مدیرعامل شرکت نفت و گاز پارس گفت: یکی از بلوک‌های فاز ۱۲ پارس جنوبی، زیر ظرفیت خود تولید کرده که علت آن، مشکل موجود در مخزن بوده است.

مدیریت مگاپروژه‌ها در دست مدیران ایرانی

گروه صنعت: ورود ایران به کلان‌پروژه‌های حوزه نفت و گاز هر چند بدون اما و اگر نیست و تحویل آنها در شاخص‌هایی مانند زمان تحویل و هزینه راه‌اندازی رتبه ضعیفی دارد اما باعث شده ایران به عنوان کشوری که توان راه‌اندازی و اجرای مگاپروژه‌ها را دارد شناخته شود.

بورس نفـت ایران کاغذی نیست

گروه صنعت: رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی و عضو شورای‌عالی هماهنگی اقتصادی درباره مصوبه جدید این شورا در زمینه عرضه نفت خام در بورس گفت:

کار گروه تامین ملزومات پوشاک، کشوری می‌شود

گروه صنعت: تامین مواد اولیه و تنظیم بازار در شرایط کنونی دو چالش اصلی صنعت پوشاک است در حالی که کارشناسان معتقدند بازار ۸۰ میلیونی کشور بهترین فرصت برای رونق صنعت پوشاک در داخل است چراکه با افزایش نرخ ارز و گرانی پوشاک خارجی روی‌آوری به سمت مصرف پوشاک داخلی بیشتر شده است.

برنامه وزارت نفت برای تامین مالی افزایش تولید

گروه صنعت: معرفی بسته‌های نگهداشت و افزایش تولید نفت یکی از طرح‌های وزارت نفت برای تامین منابع مالی مطمئن در پروژه‌های افزایش و نگهداشت توان تولید نفت و جلوگیری از افت تولید بود که آغاز سال ۱۳۹۶ معرفی و قرار شد با توان شرکت‌های ایرانی انجام شود.

دلیل اصلی بیکاری فارغ‌التحصیلان نبود مهارت لازم است

گروه صنعت : بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی است که در کشورمان وجود دارد.