آنجا که هنر و صنعت با هم درمی‌آمیزند

باران رادمنش - گروه گزارش: «جواهرات شاعرانه» عنوان هشتمین نمایشگاه انفرادی «امیرحسین دلبری» است که به‌گونه‌ای هنر و صنعت را با هم درآمیخته است. در این نمایشگاه، علاوه‌بر ارائه جواهرات هنری، کتاب «جواهرات شاعرانه» او هم با مقدمه آیدین آغداشلو رونمایی شد.

این کتاب که توسط انتشارات «کوله‌پشتی» به چاپ رسیده، مشتمل بر گزیده‌ای از معروف‌ترین مجموعه‌های او در فاصله سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲ است.
صنعتی که با هنر آمیخته شود، جلوه‌گاه رشد و تعالی انسانی است، ازاین‌رو جواهرات امیرحسین دلبری او را درعین جوانی به هنرمندی صاحب سبک در این زمینه بدل ساخته است. زاویه نگاه متفاوت و دقت‌نظر این هنرمند سبب شده است که جواهرات ساخت دست وی در زمره هنرهای تجسمی جای گیرند و مانند مجسمه‌های کوچک کاربردی در قالب گردن‌آویز، گوشواره، انگشتر و... به نظر آیند. در همان حال او صنعتگری است که گویی به ارزیابی هنر نیز نشسته است.
دلبری که متولد ۱۳۶۱ در سبزوار است، تاکنون در چندین نمایشگاه گروهی داخل و خارج از کشور شرکت کرده است. با امیرحسین دلبری به گفتگو نشسته‌ایم.

چـه شد کـه به جواهرسازی روی آوردید؟
- شغل خانوادگی ما جواهرسازی بود اما من به‌دلیل خشک و بازاری بودن این شغل علاقه چندانی به آن نداشتم. دوم ابتدایی بودم که به کلاس خوشنویسی رفتم و وقتی بزرگ‌تر شدم در کلاس‌های سفالگری و حجم شرکت کردم. خوشنویسی و مجسمه‌سازی را بیشتر از جواهرسازی سنتی‌مان دوست داشتم و بعدها کارهایی را ساختم که ترکیبی از حجم و سفال و جواهرسازی بود اما این کارها را ارائه نمی‌کردم چون چندان مخاطب‌پسند نبود. در همین زمان، دوستی که در ایتالیا تحصیل کرده بود بعد از دیدن کارهایم گفت؛ به این هنر در اروپا جواهرسازی معاصر می‌گویند و تو نوع ایرانی آن‌ها را می‌سازی. این موضوع باعث شد در کارم اعتمادبه‌نفس پیداکرده و روی این شیوه بیشتر کارکنم. در ابتدا من فقط به دنبال آشنایی مخاطب با کارهایم بودم اما به مرور و با وارد کردن خوشنویسی به آثارم، کارم روند صعودی پیدا کرد و آثارم از سوی مخاطب دیده شد. درنهایت با ترکیب حجم و خوشنویسی، کارهایم در زمینه جواهرات هنری شکل گرفت.

ویژگی‌های جواهرات ساخته دست‌تان چیست؟
- سعی من همیشه این بوده که ساخت جواهراتم به مجسمه‌سازی نزدیک باشد و درواقع حجم‌هایی کاربردی باشند که در زندگی روزمره هم بتوان به‌عنوان جواهرات تزئینی و درعین‌حال با ارزش از آن‌ها استفاده کرد. در بسیاری از این آثار ویژگی‌های هنری را بیشتر از جنبه راحتی آن‌ها موردتوجه قرار داده‌ام. در این آثار برای جلب مخاطب بیشتر از خوشنویسی استفاده کرده‌ام چون خوشنویسی در بسیاری از هنرهای سنتی ایران بوده و درواقع جزو علایق فرهنگی مردم است. ادبیات نیز چنین خصوصیتی دارد به همین دلیل انتخاب این دو در کنار هم بهترین راه بود که جواهرات معاصر را در نمایشگاه‌هایم ازجمله همین نمایشگاه «جواهرات شاعرانه» به مخاطب معرفی کنم. من حتی از نقوش دوره ساسانی هم در آثارم استفاده کرده‌ام و به نظرم این کار باعث می‌شود که مردم با این «موتیف» ها بیشتر آشنا شوند. من معتقدم هنرمندان ما به‌جای نگاه به غرب و تقلید از آثار آن‌ها باید به منابع بصری فراوان شرقی خودمان توجه کنند. با توجه به نقوش خودمان است که متوجه می‌شویم نقوش پیش از اسلام بیشتر نقوشی انسانی هستند و این نقوش بعد از اسلام به‌دلیل محدودیت‌ها به نقوش گیاهی و اسلیمی تبدیل شدند اما بااین‌حال همچنان می‌توان فیگورها را در درونمایه نقوش گیاهی دوره اسلامی تشخیص داد. بر همین اساس من نیز در بعضی آثارم با اضافه و حذف کردن بعضی از عناصر به نقش‌های اسلیمی، فرم یک فیگور را به آن‌ها داده‌ام.

شکـل تـولیـد آثـارتـان بـه چـه صـورت است؟
- مرحله نخست طراحی و پیدا کردن ایده اولیه است. سپس طرح تکمیل شده روی موم اجرا می‌شود و بعد از تهیه نمونه مثبت مومی، از آن یک قالب گچی منفی تهیه می‌کنیم و قالب مخصوص گچی را در دمای ۷۵۰ درجه سانتی‌گراد به مدت ۸ ساعت می‌پزیم و فلز مذاب را داخل قالب گچی می‌ریزیم، سپس قالب گچی را می‌شکنیم و نمونه فلزی را از آن خارج می‌کنیم و با سوهان‌کاری، سمباده‌کاری و فرزکاری، نمونه فلزی را صیقلی می‌کنیم و بعد پولیش‌کاری دقیق روی قطعات انجام می‌شود و سپس کارگذاری سنگ‌ها و میناکاری و درنهایت پولیش نهایی و آبکاری روی آن‌ها صورت می‌گیرد. من از هر کار حداکثر
۲۰ نسخه تولید می‌کنم. با این روش قیمت اثر پایین‌تر می‌آید و مخاطب راحت‌تر می‌تواند آن‌ها را تهیه کند اما نسخه‌های سه و پنج‌تایی نیز در میان آثارم وجود دارد. البته کارهای تک‌نسخه‌ای هم هست که مخاطبان خودش را دارد، مثل یک تابلوی نقاشی که نمی‌توان از روی آن نسخه دومی خلق کرد.
در این نمایشگاه ۱۲۰ اثر که اغلب آن‌ها هم در کتاب «جواهرات شاعرانه» چاپ شده‌اند به نمایش درآمده است. جواهرات این نمایشگاه از جنس نقره و برنز یا ترکیبی از این دو هستند.
در اینجا می‌توان از تلفیق صنعت و هنر سخن گفت و این هماهنگی و زیبایی را ستود.


چاپ