دفاع خوب، داوری بد هردو در تاریخ می‌مانند

به نام او که هرچه بخواهد همان می‌شود
مردم ما باهوش‌تر از آن هستند که تفاوت سؤال واقعی با سؤال سیاسی و سیاسی‌کاری را نفهمند، مردم ما در ارزیابی‌های خود، تفاوت بازی خوب و بد را سریع می‌فهمند، آن‌ها با اولین شوت بازیگران، متوجه می‌شوند که چه کسی، چقدر توان و آمادگی خدمت و دویدن را در ۹۰ دقیقه بازی دارد و چه کسانی نفس کم می‌آورند و برای بهم‌زدن بازی، مرتبا خودشان را به زمین و زمان می‌زنند،

مردم ما برای همین آگاهی‌هاست که حتی وقتی می‌بازیم، به کوچه و خیابان می‌آیند و شادمانی می‌کنند، وقتی بچه‌های ایران در زمین سخت دیگری بازی می‌کنند، اما خوب بازی می‌کنند ولی داوری با علت و بی‌علت، رای خودش را به دیگری می‌دهد و ما ظاهرا می‌بازیم، مردم ما خم به ابرو نمی‌آورند و بازنده را چون برنده استقبال می‌کنند.
این مردم تفاوت تلاش و خستگی‌های بازیکنانی را که مردانه دویده‌اند، با توجه به شرایطی که در آن بازی کرده‌اند را کاملا حس می‌کنند و می‌فهمند.
بازی‌های سیاسی هم، تفاوت چندانی با یک بازی ورزشی ندارد، در سال‌هایی که سیاست با فرهنگ، هنر، ورزش، اقتصاد، اجتماع وزندگی من و شما عجین شد، کسانی که قرار بود سیاست را هیجانی کنند به نتایج دلخواه خود دست یافتند و فرهنگ آرامش در سیاست را که نتیجه سال‌ها تلاش دولت‌های قبل بود، به هیجان در سیاست تبدیل کردند و به‌خوبی با استفاده از همه اهرم‌های رسانه‌ای و شبکه ملی، توانستند آرامش در سیاست را از مردم بگیرند که هنوز ادامه دارد و سال‌ها نیاز است تا فرهنگ آرامش و عقلانیت به حوزه سیاست برگردد.
پول‌های صندوق بازنشستگی یک شرکت در دولت قبل دچار تغییر و تحولی می‌شود، چند ماه قبل همین سؤال در مجلس مطرح می‌گردد و پاسخ لازم داده می‌شود، یک‌باره این سؤال بنا به دلایلی، که همین دلایل جای سؤال و اما و اگر دارد، مطرح می‌شود، وزیر در صحن علنی حاضر می‌شود و توضیح می‌دهد و از همه مهمتر طبق قانونی که همین مجلس گذرانده است، می‌گوید از سال گذشته بنا به دستور قانونی شما نمایندگان محترم، دیگر این صندوق به وزارتخانه تحت امر من مرتبط نیست و اصلا طرح سؤال، هیچ ربطی به من و وزارتخانه ندارد، ضمن اینکه من به‌عنوان یک عضو دولت می‌دانم که اصل موضوع هم در دولت حل شده است.
اما داوران محترم، با ۱۱۱ رای موافق در برابر ۱۱۵ رای مخالف و ممتنع قبول نمی‌کنند و خطا می‌گیرند و کارت زرد نشان می‌دهند و حاضر به قبول «ویدیو چک» هم نمی‌شوند.
اما حافظه تاریخی مردم ما، این داوری‌ها و این مظلومیت‌ها را فراموش نخواهد کرد.  


چاپ