نمایشگاه، محفلی برای نمایش رفتار صحیح اقتصادی

یکی از بزرگترین و فعال‌ترین نهادهای حاضر در نمایشگاه انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران با نام تجاری «استصنا» است که اعضای فعال آن به دلیل تجربه و نگاه کارشناسی به مسائل مرتبط با نفت و صنایع وابسته، در روند برگزاری نمایشگاه نیز مشارکت دارند. در همین زمینه به سراغ رضا پدیدار، رییس هیات‌مدیره استصنا رفتیم تا نمایشگاه بیستم را از دریچه نگاه او مورد بررسی قرار بدهیم.

 

لطفا انجمن استصنا را معرفی کنید؟
طراحان، تامین‌کنندگان و تولیدکنندگان تجهیزات صنعت نفت از سال‌ها قبل، خلأ وجود تشکلی را برای سامان‌دادن به امور مشترک واحدهای خود احساس می‌کردند. بر همین اساس در خرداد سال ۱۳۷۹ هیات موسس منتخب، اقدامات لازم برای تهیه و تدوین اساسنامه را در دستور کار خود قرار داد و در نهایت نخستین اساسنامه انجمن در سال ۱۳۸۲ به تصویب مجمع عمومی رسید. درحال‌حاضر این انجمن دارای بیش از ۵۰۰ عضو فعال در عرصه صنعت نفت است که درصد عظیمی از تجهیزات این حوزه را تامین می‌کنند.
من یکی از موسسان انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت هستم و با حدود ۱۵ سال سابقه این انجمن همواره برای رشد و پیشرفت آن تلاش کرده‌ام. در این سازمان ۷۰۰ شرکت به عنوان زیرمجموعه ما فعال هستند که این شرکت‌ها در ۱۰ گروه کالایی مرتبط با صنعت نفت تولیدات دارند که این تولیدات کاملا مطابق با نیازها و استانداردهای صنعت نفت است.
ظرفیت‌هایی که ما در زیرساخت‌های صنعت نفت ایجاد کردیم، شرایطی را به‌وجود آورده که امروز می‌توانیم از نظر فنی و تخصصی ۷۰ درصد نیازهای کشور را در این زمینه برآورده کنیم. البته در سال‌های اخیر به دلایل مختلف از جمله تحریم‌های سنگینی که داشتیم این عدد به ۴۰ درصد نزول پیدا کرد و باقی ظرفیت‌ها خالی ماند.

 

دلایل شما برای حضور در نمایشگاه بین‌المللی نفت گاز، پالایش و پتروشیمی چیست؟
حضور ما در نمایشگاه‌های این‌چنینی بیشتر برای معرفی توانمندی‌های ساخت داخل تجهیزات موردنیاز صنایع نفت و گاز است تا از این طریق به مقامات کارفرمایی و مصرف‌کنندگان نهایی این محصولات اعلام کنیم که ما می‌توانیم بخش عمده‌ای از نیازهای زیرساختی خودمان را در صنعت نفت بدون اتکا به کشورهای دیگر تامین کنیم.
ضمن اینکه توان بازاریابی برای کشورهای مختلف به‌ویژه در منطقه خاورمیانه را نیز داریم. یعنی علاوه بر اینکه توان تولید برخی زیرساخت‌های اساسی را داریم، قدرت بازاریابی و شناخت بازار خارجی را هم داریم. این ۲ هدف کلی از مهم‌ترین دلایل ما برای حضور موثر در تمام نمایشگاه‌های مرتبط با صنعت نفت است.
با توجه به متن توافق لوزان و اتفاق‌های خوبی که به تازگی در عرصه بین‌المللی برای ما رخ داده، به نظر می‌رسد که من و همکارانم باید یک مکانیزم تازه را در مورد حضور هرچه موثرتر عرصه‌های اقتصادی رقم بزنیم. در همین رابطه یک رفتار اقتصادی برای خودمان تعریف کردیم. این رفتار اقتصادی ۳ ضلع دارد. یکی تولیدکنندگان هستند، ضلع دیگر مردم و مصرف‌کنندگان هستند و ضلع سوم دولت به عنوان کارفرماست. این ۳ ضلع دولت، مردم و تولیدکننده اگر به‌درستی در کنار هم قرار بگیرند، می‌توانند شرایطی را ایجاد کنند که هر حرکتی در زمینه صنعت نفت بیشترین تاثیر را در توسعه اقتصادی کشور داشته باشد.
برگزاری نمایشگاه بیستم را تا چه اندازه در رسیدن به اهداف خود موثر می‌دانید؟
معتقد هستم که اگر بتوانیم مفهوم این نقش‌آفرینی را در نمایشگاه بیستم به نمایش بگذاریم، وظیفه خود را به خوبی انجام داده‌ایم. مهم‌ترین کاری که باید در یک نمایشگاه انجام داد، بازتاب نقش‌آفرینی تولیدکنندگان است. بنابراین ما با یک نمایش مطلوب از آنچه به عنوان رفتار اقتصادی نامیده می‌شود، قادر خواهیم بود بیشترین تاثیر و در واقع بازخورد را از فعالیت‌های خودمان کسب کنیم. بروز یک رفتار صحیح اقتصادی به‌طور قطع تقویت تولید خالص ملی و تولید ناخالص ملی را فراهم می‌کند.
وضعیت برگزاری نمایشگاه‌های دوره قبل را چه‌طور ارزیابی می‌کنید؟ آیا در دوره‌های گذشته نقاط ضعفی بوده که انتظار داشته باشید در این دوره رفع شود؟
یکی از مسائل مهمی که در این زمینه باید موردتوجه قرار بگیرد، مدیریت دقیق نمایشگاهی است. در این زمینه باید برخی اولویت‌بندی‌ها مورد توجه باشد. در دوره‌های مختلف برگزاری نمایشگاه نفت، گاز و پتروشیمی همواره برای شرکت‌های تولیدکننده ایرانی محدودیت‌هایی در تخصیص فضای نمایشگاهی وجود داشته است. در این شرایط اولویت به طورمعمول با بازرگانان و تاجران است.
در شرایطی که تولیدگنندگان نیاز دارند تا بهترین فضای نمایشگاهی را در اختیار بگیرند، این تاجران و بازرگانان هستند که در کانون توجه بوده و فضاهای مهم را با متراژهای قابل توجه اشغال می‌کنند. در دوره‌های آینده باید این اولویت‌بندی‌ها قدری تغییر کند. یعنی تولیدکنندگان با توجه به اهمیت کارشان باید در انتخاب فضای نمایشگاهی و متراژ موردنظرشان، بدون هرگونه محدودیتی تصمیم‌گیری کنند.
امسال ما از متولیان برگزاری نمایشگاه با توجه به گستره فعالیت‌های‌مان تقاضای یک فضای ۱۰ تا ۱۲ هزار متری را داشتیم تا بتوانیم تمام شرکت‌ها و تشکل‌های زیرمجموعه خودمان را هم در این نمایشگاه همراه کنیم اما متراژی که در نهایت موفق به اخذ آن شدیم تنها ۳ هزار متر است که فضای مطلوبی برای ما نیست.
شاید این موضوع به دلیل کمبود فضای نمایشگاهی با توجه به تعداد بالای مشارکت‌کنندگان باشد.
همین‌طور است. به‌طور قطع این یکی دیگر از الزاماتی است که باید به آن توجه کرد. این نمایشگاه نیاز دارد تا در سطح وسیع تر و با متراژ بیشتری برگزار شود. اگر هم شرایط برای افزایش متراژ کلی نمایشگاه وجود ندارد باید اولویت را بر حمایت از تولیدکننده بگذارند نه واردکننده و نمایندگان تجاری کشورهای دیگر! در این زمینه حتی نباید اولویت با کشورهای خارجی باشد. حق‌تقدم با تولیدکننده ایرانی است. تولیدکننده و سازنده یک نقش مستقیم در تولید خالص ملی و تولید ناخالص ملی دارند. به واسطه همین حضور و تاثیر مستقیم این حق را هم دارند که در یک نمایشگاه تخصصی مستقیم و بدون واسطه بتوانند دیده شوند. امیدوارم در آینده به این موضوع توجه بیشتری شود و مسئولان برگزاری نمایشگاه‌های مرتبط با صنعت نفت، توجه جدی به درخواست‌های ما به عنوان تولیدکنندگان کهنه‌کار این عرصه داشته باشند.


چاپ