کاهش ۴ میلیونی مسافران ریلی در کشور

دفتر معاونت برنامه‌ریزی و مدیریت منابع وزارت راه و شهرسازی اعلام کرد: کاهش ۴میلیونی مسافر ریلی از سال ۸۸ تا سال ۹۶ یک‌بار دیگر بر توسعه شبکه قطارهای حومه‌ای به‌جای گسترش خطوط ریلی طویل که قاتل منابع عمرانی است صحه می‌گذارد.

به گزارش صمت: میزان کل مسافر جابه‌جاشده توسط خطوط ریلی از ۲۸.۸ میلیون نفر در سال ۸۸ به ۲۴.۵ میلیون نفر در سال ۹۶ کاهش‌یافته است.
از مهم‌ترین عوامل این کاهش می‌توان به ارزشمندتر شدن وقت افراد، کاهش بعد خانوار، زمانبری سفر ریلی با توجه به پهنه وسیع کشور و هزینه بالای مسافرت چندروزه خانوادگی با شیوه حمل‌ونقل ریلی اشاره کرد.
افزایش تعداد مسافر جابه‌جاشده توسط مد حمل‌ونقل هوایی از ۲۳.۳ میلیون نفر در سال ۸۹ به ۳۵.۷ میلیون نفر در سال ۹۶ با ۵۳.۲ درصد رشد علی‌رغم تمام محدودیت‌ها و تحریم‌ها دلیل محکمی بر این ادعا است.
کاهش اعتبارات و کاهش مسافر ریلی و شرایط سخت اقتصادی حاکم بر کشور گسترش بی‌رویه خطوط ریلی به‌ویژه خطوط سریع‌السیر طویل برای جایجایی مسافر درحال‌حاضر ضروری به نظر نمی‌آید. ولی در بحث مسافر حومه‌ای مخصوصاً برای کلانشهرها موضوع گسترش حمل‌ونقل ریلی مورد تایید است.
قطارهای حومه‌ای' در شعاع حدود ۱۰۰ کیلومتری کلانشهرها و برای دسترسی ساکنان شهرهای اقماری مورداستفاده قرار می‌گیرند. بیشتر این مسافران باهدف رفتن به محل کار و برگشت به خانه از این قطار استفاده می‌کنند.
محمد اسلامی، وزیر راه و شهرسازی در هفتمین نمایشگاه بین‌المللی صنعت حمل‌ونقل ریلی خبر داد که به‌زودی شرکت قطارهای حومه‌ای رونمایی می‌شود و در این شرکت با مشارکت بخش خصوصی و شهرداری‌ها باید بتوانیم سهم قابل‌ملاحظه‌ای در حمل‌ونقل شهری و حومه‌ای ایفا کنیم.
این گزارش هم چنین اشاره‌ای هم به وضعیت حمل بار ریلی دارد.
مطابق با برآوردهای صورت گرفته در شرکت راه آهن درحال‌حاضر ۱۰۰ میلیون تن بار ریل پسند (باری که از نظر حجم تناژ و هزینه حمل بهتر است با ریل جابه‌جا شود) در کشور وجود دارد که حدود ۴۷ میلیون تن توسط ریل جابه‌جا می‌شود ۳۴ میلیون تن دارای مبدأ و مقصد ریلی و در توازی با جاده قرار دارد و برای ۲۰ میلیون تن بار ریل پسند خطوط ریلی احداث نشده است.
با پذیرش بی‌کم و کاست برآوردهای فوق تأمل و تعمق بیشتر در گسترش خطوط ریلی ضروری است.
تعیین اهدافی مانند حمل بیش از ۲۰۰ میلیون تن بار ریلی در سال ۱۴۰۴ از اهداف اتحادیه اروپا برای سال‌های ۲۰۳۰ و ۲۰۵۰ هم فراتر است.
این گزارش تایید دارد که این مباحث علی‌رغم جذابیت ظاهری باعث تعریف پروژه‌های غیراقتصادی و تحمیل هزاران میلیارد تومان هزینه، بدون بازگشت اقتصادی بر پیکره نحیف اعتبارات عمرانی خواهد شد.
هرچند پروژه‌های ریلی به دلیل مصرف سوخت کمتر، ایمنی بالاتر دارای مزایای فراوان اولیه هستند ولی پراکنش‌های بارهای ریل پسند مبادی و مقاصد آن‌ها و مختصات خاص شیوه حمل‌ونقل ریلی از باب حجم انبوه نوع بار و بعد مسافت حمل در کشور به‌گونه‌ای است که جهش حمل بار ریلی به بیش از ۱۰۰ میلیون تن محتمل به نظر نمی‌رسد.

منبع: دفتر معاونت برنامه‌ریزی و مدیریت منابع وزارت راه و شهرسازی


چاپ