خواب پنجره‌های پروفیلی

در بازدید خبرنگار صمت از شهرک صنعتی سالاریه، که میزبان تولیدکنندگان این محصول در شهرستان ورامین است، این مشکلات بیشتر نمایان شد.
مشکلات این واحدهای تولیدی در و پنجره پروفیلی اکنون روی هم تلنبار شده و هر چه می‌گذرد رنگ واحدهای تولیدی را خاکستری‌تر می‌کنند. به گفته برخی از مدیران کارخانه، دستگاه‌های موجود می‌توانند به صورت دو شیفت و با ظرفیت خدمات ۲۰ تن محصول در روز فعالیت کنند. اکنون اما در بازدید از این کارخانه روزهای سختی برای تولید دیده می‌شود. این دستگاه‌ها دو روز یک بار روشن شده و در یک شیفت کار می‌کنند.
یکی از دستگاه‌هایی که در این واحد صنعتی خاک وجود دارد، دستگاه رنگ‌ریزی ایستاده (ورتیکال) است. این دستگاه در خاورمیانه وجود نداشته و به نوعی بزرگترین مزیت این واحد صنعتی نسبت به دیگر رقبایش به شمار می‌آید. وضعیت کنونی این دستگاه به خوبی رکود موجود در این صنعت را نشان می‌دهد. دستگاه رنگ‌ریزی ایستاده که یک سوله کامل را به خود اختصاص داده، هیچ فعالیتی نمی‌کند و راه‌اندازی آن در شرایطی که حجم سفارش به کمترین حالت رسیده توجیه اقتصادی ندارد.
اما رکود در بخش ساخت‌وساز تمام گلایه تولیدکنندگان در این صنعت نیست. مشکلاتی که در قالب‌سازی وجود دارد و کیفیت محصولاتی که در صنایع بالادستی تولید می‌شوند هم ازجمله درد دل‌های تولیدکنندگان است. به گفته تولیدکنندگان، با قالب‌های ترکیه‌ای می‌توان تا چندین تن محصول را تولید کرد، این در حالی است که قالب‌های ایرانی ظرفیت ساخت بیش از ۵ تن محصول را ندارند. همچنین قالب‌های ترکیه‌ای مشکلی در قرار گرفتن روی دستگاه‌ها ندارد اما قالب‌های ایرانی در این زمینه نیز مشکلاتی دارد.
احمد ابوشعبانی، تولیدکننده پنجره‌های پروفیلی با بیان اینکه ساخت و پنجره‌های پروفیلی نیاز به استانداردهای مناسب‌تری دارد، به صمت گفت: «اکنون پنجره در تمام دنیا به‌صورت متری ساخته شده اما در ایران به‌صورت کیلویی ساخته می‌شود که یکی از مشکلات در این شیوه ساخت، مصرف بیشتر پروفیل است. »

 


وی با بیان اینکه در شیوه ساخت پنجره به صورت کیلویی هزینه تمام‌شده نسبت به شیوه متری بیشتر است، گفت: «اکنون در دنیا ساخت پنجره به‌صورت متری است. در صورتی که این شیوه ساخت در ایران هم فرهنگ‌سازی شود و قوانین برای حمایت از تولید تغییر کند، می‌توان امیدوار بود که ساخت پنجره در کشور رقابت‌پذیر باشد. »
این تولیدکننده با اشاره به اینکه پروفیل‌های وارداتی ضخامت و وزن کمتری نسبت به پروفیل‌های تولیدشده در ایران دارند، گفت: «قالب‌سازی در ایران با اینکه یکی از صنایع قدیمی به شمار می‌رود اما اکنون نسبت به دیگر کشورها ضعیف‌تر است. »
وی با اشاره به اینکه جدی‌ترین رقیب ایران در تولید پروفیل ترکیه است، افزود: «این رقابت در حالی است که تولیدکنندگان ترک با استفاده از قالب‌های باکیفیت‌تر و نازک‌تر می‌توانند قیمت تمام‌شده محصولات خود را کاهش دهند. با وجود این، قالب‌های موجود در ایران این ظرفیت را نداشته و براساس آن قیمت نهایی تولید افزایش می‌یابد. »
ابوشعبانی با بیان اینکه متاسفانه کیفیت قالب‌های ایرانی هم نسبت به قالب‌های ترک کمتر است، توضیح داد: «قالب‌هایی که در ایران تولید می‌شود تناژ پایینی برای مصرف دارد. یکی از مشکلاتی که در استفاده از این قالب‌ها ایجاد می‌شود، استهلاک بالای آنهاست. اکنون قالب‌هایی که از ترکیه وارد می‌شود، تا ۲۰ تن محصول را پوشش می‌دهد، این در حالی است که قالب‌های تولید شده در داخل کشور در بهترین حالت ۵ تن محصول را پوشش می‌دهد. »
وی با تاکید بر اینکه کیفیت قالب و مواد اولیه ترکیه از ایران بهتر است، گفت: «همچنین هزینه‌های تولید در این کشور نسبت به ایران کمتر است. در این شرایط چطور می‌شود با این کشور رقابت کرد؟ تا زمانی که دولت موضوع حمایت از صنایع داخلی را در تمام صنایع ایجاد نکند، نمی‌توان به بهبود این وضعیت امید داشت. دولت اکنون با نگاه حمایت از تولید داخل به برخی از صنایع پایین‌دستی آسیب می‌زند در صورتی نگاه حمایت از محصولات داخل باید به تمام صنایع باشد. اکنون این دیدگاه بیشتر در صنایع سنگین و بالادستی وجود دارد. »

 


ترکیه و حرف نخست پروفیل
ابوشعبانی با اشاره به اینکه پتروشیمی‌ها نیز متاسفانه سیاست حمایتی از صنایع پایین‌دستی ندارند، گفت: «متاسفانه اکنون واحدهای پتروشیمی پروپیلن و برخی دیگر از مواد اولیه این صنعت را با قیمتی کمتر از آنچه در داخل کشور فروخته می‌شود به فروش می‌رسانند. برای مثال، تهیه مواد اولیه برای یک واحد ترک از طریق پتروشیمی‌های ایران، نسبت به تولیدکننده ایران هزینه‌های کمتری دارد. در صنایع بالادستی این صنعت نگاه حمایتی از واحدهای تولید خارج از کشور است. در این شرایط طبیعی است که ایران با دیگر تولیدکنندگان خارجی نتواند وارد رقابت شود. »
وی با اشاره به اینکه این مشکلات در حالی است که اکنون اجازه واردات هم داده نمی‌شود، گفت: «چند سال پیش تولیدکنندگان در و پنجره در داخل کشور اجازه واردات مواد اولیه را داشتند اما با توجه به اینکه اکنون یک واحد در داخل کشور این محصولات را تولید می‌کند به دلیل نگاه حمایتی اجازه واردات مواد اولیه را نمی‌دهند و از طرفی مواد اولیه تولید شده در داخل کشور هم کیفیت لازم را ندارند. » این تولیدکننده با اشاره به اینکه حمایت از تولید داخل یکی از سیاست‌هایی است که همه با آن موافق هستند، گفت: «در اینکه این نگاه باید در کشور وجود داشته باشد شکی نیست اما تولیدات داخل هم باید استانداردهای لازم را داشته باشند. این موضوع در صنایع بالادستی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اکنون به دلیل حمایت از تولیدات داخل به واحدهای تولید پروفیل اجازه واردات نمی‌دهند تا این واحدها از محصولات تولیدشده در داخل کشور استفاده کنند، این در حالی است که برخی تولیدکنندگان داخلی محصولات غیراستاندارد تولید می‌کنند در این شرایط واحدهای تولید پروفیل پس از استفاده از آنها باید در بازار جهانی هم رقابت کنند. در شرایط کنونی این کار بسیار دشوار و در مواردی هم نشدنی شده است. » وی با اشاره به اینکه متاسفانه آلیاژی که اکنون در پتروشیمی‌های داخل تولید می‌شود، یکنواخت نیست، گفت: «مواد اولیه که اکنون در پتروشیمی‌ها و برخی دیگر از صنایع بالادستی تولید می‌شود، آلیاژ یکنواخت ندارد و این موضوع رقابت را برای واحدهای تولید پنجره دشوار کرده است. نمی‌توان به مشتری خارجی محصولاتی فروخت که کیفیت آن پیوسته در حال تغییر است. »

 


 نیاز صنایع پایین‌دستی
پس از همراهی مدیرعامل، مدیر خط تولید این کارخانه برای ادامه بازدید از این خط تولید هم به جمع ما پیوست. او عمده مشکلات را در یکپارچه نبودن سیاست‌های حمایتی می‌دید. به گفته عسگری‌مهر، دولت برای حمایت از صنایع موجود در کشور به برخی از واحدها اجازه واردات نمی‌دهد. به عبارتی، اگر محصولی در داخل کشور تولید شود، صنایع میان‌دستی و پایین‌دستی حق واردات آن را نداشته و باید از طریق تولیدکنندگان داخلی نیازهای خود را برطرف کنند. این در حالی است که تولیدکنندگان معتقدند صنایع بالادستی استانداردهای لازم را رعایت نمی‌کنند و این موضوع برای دیگر تولیدکنندگان مشکلات بسیاری ایجاد کرده است. احمد عسگری‌مهر، مدیر خط تولید کارخانه پنجره پروفیلی با اشاره به اینکه پروفیل‌های تولید شده در ترکیه حدود ۳۰درصد گرانتر از پروفیل‌های ایرانی است، به صمت گفت: «باید درنظر داشت که کیفیت پروفیل‌های ترک بهتر از پروفیل‌های ایرانی است و این ۳۰درصد اختلاف قیمت در کیفیت مشابه بیش از ۲برابر می‌تواند کاهش یابد. » عسگری‌مهر با اشاره به اینکه یکی از مهم‌ترین مشکلات تولید پنجره در کشور اکنون قالب است، گفت: «متاسفانه اکنون قالب‌سازهای داخل کشور نمی‌توانند قالب‌های مورد نیاز این صنعت را تامین کنند.
البته باید توجه کرد که مشکل ساخت و تولید قالب هم در ایران به صنایع بالادستی مربوط می‌شود. در صورتی که دولت بتواند مشکلات صنایع بالادستی در این صنعت را برطرف کند، نه در مواد اولیه و نه در قالب، ایران مشکلی نخواهد داشت. یکی از دلایلی که اکنون تولیدات ایران رقابت‌پذیر نیست، وجود این دسته مشکلات در صنایع بالادستی است. » این مدیر خط تولید با اشاره به اینکه نبود ماشین‌آلات روزآمد از دیگر مشکلاتی است که در این صنعت وجود دارد، گفت: «اکنون بسیاری از واحدهای تولید پنجره به صورت سنتی کار می‌کنند و این موضوع باعث افزایش هزینه و کاهش کیفیت در تولید می‌شود. در صورتی که واحدهای تولید پنجره بتوانند از ماشین‌آلات روزآمد و جدید استفاده کنند، این مشکلات تا حد بسیاری کاهش خواهد یافت. »
وی با اشاره به اینکه برای حمایت از صنایع باید به‌طور یکپارچه رفتار شود، گفت: «یکی از نیازهایی که در این صنعت وجود دارد، حمایت یکپارچه است. اکنون دولت برای حفظ صنایع از صنایع سنگین و بالادستی حمایت می‌کند که براساس آنها واحدهای صنایع پایین‌دستی اجازه واردات محصولات تولید شده در داخل کشور را ندارند. بر این اساس، واحدهای پایین‌دستی باید از این محصولات استفاده کنند و این در حالی است که بهره‌گیری از این محصولات بر کیفیت و قیمت تمام‌شده محصولات نهایی تاثیر منفی گذاشته است. در صورتی که دولت بتواند از تمام واحدهای صنعتی به‌طور یکپارچه حمایت کند، بخش زیادی از مشکلات موجود برطرف خواهد شد. »


چاپ