ابعاد هندهول فیبر نوری باید بر اساس فضای موردنیاز کابل‌ها، شعاع خمش مجاز، اندازه مفصل و شرایط دسترسی انتخاب شود. تعداد تار فیبر به‌تنهایی برای تعیین طول، عرض و عمق کافی نیست. هندهول کوچک ممکن است نصب و تعمیر را دشوار کند و انتخاب بیش‌ازحد بزرگ نیز هزینه خرید و حفاری را افزایش دهد. راه درست، تهیه چیدمان تجهیزات و بررسی ابعاد مفید پیش از سفارش است.

ابتدا مشخص کنید هندهول در شبکه چه وظیفه‌ای دارد. محفظه‌ای که فقط نقطه دسترسی برای کابل‌کشی است، الزاماً فضای یکسانی با محل نگهداری مفصل ندارد. ذخیره کابل، ایجاد انشعاب و توسعه آینده نیز نیازهای متفاوتی ایجاد می‌کنند. هندهول معمولاً برای دسترسی از سطح طراحی می‌شود و نباید صرفاً به دلیل عمق بیشتر، محفظه مجاز ورود نفر تلقی شود.

فهرست کابل‌ها را با تعداد، قطر خارجی و مسیر ورود و خروج تهیه کنید. تعداد تار، مانند ۴۸ یا ۱۴۴ کور، اطلاعات شبکه‌ای مهمی است، اما قطر و ساختار کابل را به‌تنهایی مشخص نمی‌کند. دو کابل با تعداد تار یکسان ممکن است محدودیت خمش متفاوتی داشته باشند. بنابراین، انتخاب ابعاد از روی جدول تعداد کور فقط می‌تواند بررسی اولیه باشد.

شعاع خمش کابل چگونه طول و عرض را تعیین می‌کند؟

حداقل شعاع خمش، یکی از محدودیت‌های اصلی در انتخاب ابعاد هندهول است. کابل باید در مسیر ورود، تغییر جهت و ذخیره‌سازی بدون خم تند قرار بگیرد. رعایت نشدن این محدودیت می‌تواند باعث افزایش افت نوری یا آسیب شود. مقدار مجاز را از برگه مشخصات همان کابل بگیرید و برای تمام کابل‌ها یک ضریب ثابت فرض نکنید.

شعاع خمش حین کابل‌کشی ممکن است با مقدار مجاز پس از نصب تفاوت داشته باشد. در مرحله کشش، کابل هم‌زمان تحت نیروی مکانیکی قرار می‌گیرد و مسیر عبور باید این وضعیت را پوشش دهد. در راهنما ها مقادیر «حین نصب» و «پس از نصب» را همیشه جدا می‌کند. بنابراین، جا گرفتن حلقه نهایی به‌تنهایی مناسب بودن محفظه برای عملیات کابل‌کشی را ثابت نمی‌کند.

برای نمونه‌ای فرضی، اگر شعاع مجاز حلقه ذخیره ۲۰ سانتی‌متر باشد، قطر هندسی حلقه حدود ۴۰ سانتی‌متر می‌شود. این عدد هنوز عرض نهایی هندهول نیست. ضخامت کابل، فاصله از دیواره، پایه‌ها و محل مفصل نیز باید در چیدمان منظور شوند. افزون بر این، اگر شعاع لازم هنگام کشش بزرگ‌تر باشد، مسیر نصب باید جداگانه کنترل شود.

ابعاد مفید چه تفاوتی با اندازه اسمی دارند؟

ابعاد مفید، فضای واقعاً قابل استفاده داخل هندهول است. اندازه درج‌شده در نام محصول ممکن است به ابعاد خارجی، داخلی یا دهانه بالایی اشاره کند. ضخامت دیواره و شکل بدنه می‌توانند میان این اندازه‌ها تفاوت ایجاد کنند. پیش از خرید، نقشه ابعادی بگیرید و مبنای اعداد اعلام‌شده را روشن کنید.

بازشوی دریچه نیز باید مستقل از حجم داخلی بررسی شود. ممکن است مفصل داخل محفظه جا بگیرد، اما از دهانه عبور نکند یا خارج کردن آن دشوار باشد. فضای گرفتن قطعه و مسیر حرکت آن هنگام تعمیر اهمیت دارد. برای تجهیزات بزرگ، بررسی ابعاد در حالت مونتاژشده و روش بیرون‌آوردن ضروری است.

عمق مفید باید پس از جانمایی تجهیزات محاسبه شود. پایه کف، تکیه‌گاه کابل و اختلاف ارتفاع ورودی‌ها بخشی از فضای داخلی را اشغال می‌کنند. افزایش عمق همیشه مشکل کمبود طول و عرض را حل نمی‌کند. اگر دسترسی به مفصل پایین دشوار شود، محفظه عمیق‌تر ممکن است بهره‌برداری را پیچیده‌تر کند.

داکت‌ها، مفصل و ذخیره کابل چگونه جانمایی می‌شوند؟

تعداد و جهت داکت‌ها باید پیش از تعیین محل سوراخ‌ها مشخص شوند. ورودی‌های روبه‌رو، مجاور یا چندشاخه مسیرهای متفاوتی برای کابل ایجاد می‌کنند. اگر دهانه ورود با محل ذخیره یا پایه مفصل تداخل داشته باشد، بخشی از فضای محفظه بی‌استفاده می‌شود. جانمایی اولیه می‌تواند پیش از بزرگ‌تر کردن هندهول، این تداخل را آشکار کند.

مفصل باید با فضای لازم برای نصب و تعمیر در نظر گرفته شود. ابعاد بسته قطعه، تمام فضای خدماتی آن را نشان نمی‌دهد. باز کردن، جابه‌جایی و دسترسی به ورودی‌های کابل نیز باید ممکن باشد. روش مهار و طول ذخیره موردنیاز را با دستورالعمل مفصل و رویه بهره‌بردار هماهنگ کنید.

کابل ذخیره نباید صرفاً در فضای باقی‌مانده فشرده شود. برای هر مسیر، طول ذخیره و محل نگهداری مشخصی تعریف کنید. کابل‌ها باید قابل شناسایی باشند و دسترسی به یک مفصل، سایر مسیرها را بی‌دلیل جابه‌جا نکند. ظرفیت توسعه نیز بهتر است با سناریوی مشخص، مانند افزودن یک مفصل یا چند داکت، بررسی شود.

محل نصب و بارگذاری چه محدودیت‌هایی ایجاد می‌کنند؟

ابعاد مناسب باید همراه با مقاومت محفظه و دریچه انتخاب شود. هندهول واقع در فضای سبز با محصول نصب‌شده در مسیر عبور خودرو شرایط یکسانی ندارد. جنس بتن، پلیمر یا کامپوزیت به‌تنهایی کلاس عملکرد را مشخص نمی‌کند. مدارک محصول باید کاربرد مجاز مجموعه بدنه و درپوش را روشن کنند.

در مشخصات برخی هندهول‌ها، رده‌هایی مانند Tier 15 و Tier 22 دیده می‌شود. این رده‌ها را نباید مجوز عمومی نصب در مسیر تردد دائمی خودرو دانست. Hubbell توضیح می‌دهد که چارچوب ANSI/SCTE 77 برای کاربردهای ترافیکی غیرعمدی تعریف شده است. برای سواره‌رو، باید محصول و طرح نصب مناسب همان شرایط تأیید شوند.

وضعیت آب، خاک و تأسیسات مجاور نیز بر انتخاب نهایی اثر دارد. عمق بیشتر ممکن است با مسیر شبکه‌های موجود یا محدودیت حفاری تداخل پیدا کند. مدیریت ورود آب و روش آب‌بندی ورودی‌ها باید مطابق طراحی پروژه مشخص شود. بزرگ‌تر کردن محفظه، جای بررسی بستر، تخلیه آب و دستورالعمل نصب را نمی‌گیرد.

پیش از سفارش نهایی چه مدارکی آماده کنیم؟

یک نقشه چیدمان ساده، مبنای مناسبی برای استعلام است. طول، عرض و عمق مفید، بازشوی دریچه و محل ورودی‌ها را در آن مشخص کنید. ابعاد مفصل، مسیر حلقه‌ها و فضای توسعه را نیز نشان دهید. این نقشه به فروشنده کمک می‌کند محصولی پیشنهاد دهد که با نیاز واقعی تطبیق‌پذیر باشد.

پیشنهادها را با مشخصات یکسان مقایسه کنید. قیمت بدنه و دریچه، متعلقات نصب، حمل و آماده‌سازی ورودی‌ها باید روشن باشد. از سازنده بخواهید نقشه نهایی و محدودیت‌های کاربرد محصول را ارائه کند. در سفارش‌های پرتعداد، بررسی نمونه یا کنترل چیدمان پیش از تولید انبوه می‌تواند از تکرار مغایرت جلوگیری کند.

انتخاب ابعاد هندهول فیبر نوری با شمارش کور تمام نمی‌شود. شعاع خمش، فضای مفصل، ابعاد مفید و امکان تعمیر باید هم‌زمان تأمین شوند. برای درخواست قیمت، این اطلاعات را همراه با شرایط محل نصب به تأمین‌کننده بدهید. سفارش را پس از تأیید نقشه و تطبیق محصول با الزامات بهره‌بردار نهایی کنید.