به گزارش صمت:‌رضا تقی‌پور در ارزیابی آثار حذف ارز ترجیحی بر اقتصاد کشور، اظهار داشت: نمی‌توان با یک کلمه گفت این سیاست خوب است یا بد؛ ما باید کل نظام ارزی و یارانه‌ای کشور را به‌درستی تعریف کنیم. طبق قانون، نظام ارزی ما «شناور مدیریت‌شده» است، اما مشکل اینجاست که معمولاً بخش شناور آن اجرا می‌شود و بخش مدیریت‌شده آن مغفول می‌ماند.

وی افزود: تجربه سال‌های گذشته نشان داده پرداخت یارانه و سوبسید بدون ضابطه و بدون اطلاعات دقیق، بارها تکرار شده و به نتیجه مطلوب نرسیده است. حذف ارز ترجیحی زمانی مزیت دارد که مبتنی بر داده‌های دقیق و تصمیم‌گیری کارشناسانه باشد، به‌ویژه در شرایطی که اقتصاد کشور تحت فشار تحریم و دستکاری‌های بیرونی قرار دارد.

تقی‌پور با تأکید بر لزوم یکپارچه‌سازی اطلاعات گفت: یکی از ضعف‌های جدی در اجرای سیاست‌های حمایتی، نبود داده‌های دقیق و تجمیع‌شده است. تا زمانی که اطلاعات اقتصادی به‌صورت کامل و یکپارچه در دسترس نباشد، نمی‌توان انتظار داشت هدفمندسازی یارانه‌ها به درستی انجام شود. اینکه گفته می‌شود «یارانه به هدف اصابت نکرد»، ریشه در همین ضعف اطلاعاتی دارد.

نماینده تهران همچنین به اشکال در نظام تخصیص ارز ترجیحی اشاره کرد و گفت: با نظام ارز ترجیحی یارانه‌ها به‌صورت عادلانه توزیع نمی‌شود و برخی افراد بدون استحقاق از یارانه‌های گسترده بهره‌مند می‌شوند، در حالی که عده‌ای دیگر از حداقل امکانات برخوردارند. بنابراین حذف ارز ترجیحی و اعطای کالابرگ در کنار اصلاح دهک‌بندی مبتنی بر درآمد منجر به تحقق عدالت در توزیع یارانه‌ها خواهد شد.

وی خاطرنشان کرد: اصلاح ارز ترجیحی فرصتی برای بازطراحی نظام یارانه‌ای کشور باشد؛ به شرط آنکه منابع به‌درستی مدیریت شود و به جای هدررفت در مسیرهای نادرست، صرف حمایت واقعی از مردم و معیشت آنان شود.