تالارهای نیمهتعطیل در انتظار مشتری
صنف برگزاری مراسم و تالارهای پذیرایی در ایران همواره یکی از بخشهای فعال و پررونق حوزه خدمات به شمار میرفت؛ صنفی که نهتنها با فرهنگ و سنتهای اجتماعی مردم گره خورده، بلکه معیشت هزاران نفر به ادامه فعالیت آن وابسته است. از آشپزها و نیروهای خدماتی گرفته تا گلفروشان، گروههای موسیقی، فیلمبرداران، مزونها و فعالان حوزه تشریفات، همگی بخشی از زنجیره اقتصادی بزرگی هستند که با رونق مراسمها جان میگیرند. سالها تالارهای پذیرایی بهویژه در کلانشهرهایی مانند تهران، در بیشتر روزهای هفته مملو از مراسم عقد، عروسی و جشنهای خانوادگی بودند و حتی رزرو برخی از آنها ماهها زودتر انجام میشد.
سوتیتر:
امروز حتی پنجشنبه و جمعهها که اصلیترین زمان برگزاری مراسم محسوب میشود، بسیاری از تالارها خالی میمانند
حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد تالارها نیمهتعطیل هستند و فعلاً مراسمی برگزار نمیکنند تا وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور روشنتر شوداما در سالهای اخیر، شرایط اقتصادی، کاهش قدرت خرید مردم، افزایش نااطمینانیهای اجتماعی و سیاسی، رشد چشمگیر هزینهها و همچنین پیامدهای جنگ و تنشهای منطقهای، این صنف را وارد یکی از دشوارترین دورههای تاریخ خود کرده است. امروز بسیاری از تالارهای پذیرایی با کاهش شدید تعداد مراسمها، لغو رزروها، بدهیهای سنگین و هزینههای فزاینده مواجهاند؛ شرایطی که باعث شده برخی فعالان این حوزه از ادامه فعالیت ناامید شوند و حتی به تعطیلی کامل فکر کنند.
در چنین فضایی، بیژن عبداللهی، رئیس اتحادیه صنف تالارهای پذیرایی و تجهیز مجالس تهران، در گفتوگویی مفصل با صمت از ابعاد مختلف بحران موجود سخن گفته و تصویری روشن از وضعیت فعلی این صنف ارائه کرده است؛ وضعیتی که به گفته او، نهتنها تالارداران بلکه دهها شغل وابسته را نیز در معرض خطر قرار داده است.
بحران بیسابقه در صنف تالارهای پذیرایی
صنف تالارهای پذیرایی این روزها یکی از سختترین و بحرانیترین دورههای خود را پشت سر میگذارد؛ صنفی که زمانی شبهای شلوغ پنجشنبه و جمعهاش نماد رونق مراسمها و جشنهای خانوادگی بود، حالا با سالنهای نیمهخالی، رزروهای لغوشده، مشتریان مردد و هزینههایی روبهروست که هر روز سنگینتر میشود.
تالاردارانی که تا چند سال پیش برای مدیریت حجم بالای مراسمها با چالش مواجه بودند، امروز برای پر شدن یک آخر هفته هم با مشکل روبهرو هستند. کاهش شدید تعداد مراسم عروسی، کوچک شدن جشنها، افزایش بیسابقه هزینه مواد اولیه، رشد دستمزدها، فشار مالیاتی و پیامدهای مستقیم جنگ و نااطمینانی اقتصادی، این صنف را به مرحلهای رسانده که بسیاری از فعالان آن از ادامه مسیر ناامید شدهاند.
بیژن عبداللهی، رئیس اتحادیه صنف تالارهای پذیرایی و تجهیز مجالس تهران، در گفتوگو با صمت با اشاره به شرایط بحرانی این صنف اظهار کرد: وضعیت برای تالارهای پذیرایی کاملاً قرمز شده و بسیاری از اعضای صنف حتی توان بازگرداندن بیعانه مشتریان را هم ندارند.
وی افزود: بخش زیادی از بیعانههای دریافتی صرف پرداخت حقوق کارکنان، هزینههای جاری و بهروزرسانی تجهیزات شده و در شرایط فعلی امکان بازگرداندن نقدی این مبالغ برای بسیاری از تالارداران وجود ندارد.
هزینههای سنگین و تالارهای اجارهای
رئیس اتحادیه صنف تالارهای پذیرایی و تجهیز مجالس تهران با بیان اینکه حدود ۹۰ درصد تالارهای تهران بهصورت اجارهای اداره میشوند، تصریح کرد: هر تالار به طور میانگین بین ۴۰ تا ۵۰ کارگر دارد و حتی در روزهایی که مراسمی برگزار نمیشود، هزینه حقوق، اجاره و نگهداری همچنان پابرجاست.
عبداللهی ضمن اشاره به سابقه طولانی خود در این صنف گفت: شرایط امروز را با هیچ دورهای در گذشته قابل مقایسه نمیدانم.
وی ادامه داد: نه فقط ۵۰ سال قبل، حتی ۲۰ تا ۲۵ سال پیش نیز تالارها در روزهای وسط هفته مملو از مراسم بود. استقبال مردم به اندازهای بود که ما برای روزهای میانی هفته ورودی دریافت نمیکردیم و فقط پنجشنبه و جمعهها شامل ورودی میشد.
او با تأکید بر تغییر شدید الگوی برگزاری مراسمها خاطرنشان کرد: امروز حتی پنجشنبه و جمعهها که اصلیترین زمان برگزاری مراسم محسوب میشود، بسیاری از تالارها خالی میمانند و این موضوع نشاندهنده عمق رکود در این بازار است.
کاهش شدید مراسمهای عروسی
رئیس اتحادیه تالارداران تهران افزود: کاهش مراسمها آنقدر محسوس شده که دیگر دیدن ماشین عروس در خیابانها هم به اتفاقی نادر تبدیل شده است؛ در حالی که سالها قبل حتی کاروانهای عروسی باعث محدودیتهای ترافیکی میشدند.
عبداللهی با اشاره به کوچک شدن چشمگیر مراسمهای عروسی توضیح داد: عروسیهای چندصد نفره تقریباً از بین رفته و بسیاری از خانوادهها مراسم خود را با جمعیتی حدود ۵۰ تا ۶۰ نفر برگزار میکنند؛ حتی در برخی موارد این تعداد کمتر هم شده است.
وی تاکید کرد: به دلیل شرایط نامشخص جنگی، نااطمینانی اقتصادی، کاهش قدرت خرید مردم و نگرانی خانوادهها از آینده، بسیاری از مراسمهای عروسی کنسل شده یا با حداقل تعداد مهمان برگزار میشود. مردم امروز بیش از هر چیز به دنبال حفظ ثبات اقتصادی خانواده هستند و طبیعی است که هزینههای سنگین مراسم عروسی در اولویت پایینتری قرار بگیرد.
افزایش بیسابقه هزینهها
رئیس اتحادیه صنف تالارهای پذیرایی تهران درباره افزایش هزینههای جاری این صنف نیز گفت: مواد غذایی، دستمزد کارگران، انرژی، اجاره، خدمات و تجهیزات همگی با رشد قابل توجهی همراه بوده و اداره یک تالار را بهشدت دشوار کرده است.
او افزود: وقتی نرخ برنج، روغن، گوشت و سایر اقلام اصلی چند برابر میشود، طبیعی است که هزینه نهایی منوی پذیرایی نیز افزایش پیدا کند. ما هیچ سهمیه مشخصی برای خرید این اقلام نداریم و تمام نیاز خود را از بازار آزاد تأمین میکنیم.
عبداللهی تصریح کرد: اگر دولت سهمیه مشخصی برای تالارها در نظر میگرفت، امکان کنترل قیمتها بسیار بیشتر بود، اما در شرایط فعلی تالارداران ناچارند با نرخ آزاد خرید کنند و همین مسئله نرخ نهایی خدمات را بالا میبرد.
وی ادامه داد: امروز نرخ پایه یک منوی بسیار معمولی برای مراسم عروسی از حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار تومان آغاز میشود و همین مسئله باعث شده بسیاری از خانوادهها توان برگزاری مراسمهای بزرگ را نداشته باشند.
دستمزدهای سنگین و تعدیل نیرو
رئیس اتحادیه تالارداران تهران با اشاره به وضعیت دستمزد نیروی انسانی گفت: هزینه نیروی کار نیز به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. امروز تنها حقوق یک سرآشپز معمولی به حدود ۵۰ میلیون تومان رسیده و این رقم برای بسیاری از واحدهای صنفی سنگین و حتی غیرقابل تحمل شده است.
وی افزود: وقتی درآمد کاهش پیدا میکند اما هزینه نیروی انسانی چند برابر میشود، بسیاری از تالارها ناچار به تعدیل نیرو یا فعالیت محدودتر میشوند. درحالحاضر برخی واحدها فقط برای جلوگیری از تعطیلی کامل، با حداقل نیرو به فعالیت ادامه میدهند.
تأثیر جنگ و نااطمینانی اقتصادی
عبداللهی با اشاره به تبعات جنگ و تنشهای سال ۱۴۰۴ اظهار کرد: درست پیش از ماه محرم و صفر، جنگ ۱۲ روزه باعث شد بسیاری از مراسمها به طور کامل لغو شوند و پس از آن نیز اتفاقات دیماه و سپس جنگ امریکا و اسرائیل علیه ایران در ماه رمضان، ضربه سنگینی به این صنف وارد کرد.
وی افزود: این اتفاقات دقیقاً در بازهای رخ داد که معمولاً زمان اصلی درآمدزایی تالارها محسوب میشود و در نتیجه بسیاری از فعالان این حوزه عملاً فرصت کسب درآمد خود را از دست دادند.
رئیس اتحادیه صنف تالارهای پذیرایی تهران تصریح کرد: صنف ما از ۱۲ ماه سال، عملاً فقط چهار تا پنج ماه کار مفید دارد و بخش زیادی از سال به دلیل ایام محرم و صفر، دهه فاطمیه، شهادتها، وفاتها و مناسبتهای مذهبی امکان فعالیت گسترده وجود ندارد.
او ادامه داد: وقتی همین چند ماه طلایی هم به دلیل جنگ، بحران اقتصادی و نااطمینانی اجتماعی از بین میرود، عملاً تالاردار چیزی برای ادامه فعالیت در اختیار ندارد و سرمایهاش به مرور از بین میرود.
خسارتها و تعطیلی تالارها
عبداللهی با اشاره به خسارتهای مستقیم واردشده به برخی واحدهای صنفی گفت: تعدادی از تالارها دچار تخریب کامل شدهاند و برخی دیگر بین ۷۰ تا ۸۰ درصد آسیب دیدهاند که بازسازی آنها نیازمند هزینههای بسیار سنگین است.
وی خاطرنشان کرد: در کنار این خسارتها، حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد تالارها نیز درحالحاضر به حالت نیمهتعطیل درآمدهاند و فعلاً مراسمی برگزار نمیکنند تا وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور روشنتر شود.
او افزود: برخی از این واحدها فقط منتظر مشخص شدن شرایط هستند و اگر حمایت لازم صورت نگیرد، احتمال تعطیلی کامل آنها بسیار بالاست. این تعطیلی فقط مربوط به یک تالار نیست، بلکه دهها شغل وابسته را هم از بین میبرد.
فشار مالیاتی بر تالارداران
رئیس اتحادیه تالارداران تهران با تأکید بر اینکه مهمترین چالش فعلی این صنف مالیات است، گفت: مالیات واقعاً پدر صنف ما را درآورده است. در سالی که عملاً کاری انجام ندادهایم و درآمد قابل توجهی نداشتهایم، همچنان باید مالیاتهای سنگین پرداخت کنیم.
وی ادامه داد: سال ۱۴۰۴ برای بسیاری از تالارداران سال ضرر ۱۰۰ درصدی بود. وقتی مراسم برگزار نشده، درآمدی هم وجود نداشته و در چنین شرایطی پرداخت مالیات عملاً غیرممکن میشود.
عبداللهی تصریح کرد: انتظار ما این است که مسئولان شرایط واقعی این صنف را ببینند. نمیتوان از واحدی که عملاً در رکود کامل قرار دارد، همان میزان مالیات سالهای پررونق را مطالبه کرد.
درخواست حمایت فوری از این صنف
وی در پایان ضمن درخواست از مسئولان برای حمایت فوری از این صنف اظهار کرد: تالارهای پذیرایی فقط یک واحد خدماتی نیستند؛ پشت هر تالار دهها شغل مستقیم و غیرمستقیم قرار دارد؛ از آشپز و نیروی خدماتی گرفته تا گلفروش، فیلمبردار، گروه موسیقی، تشریفات و بسیاری مشاغل وابسته دیگر.
رئیس اتحادیه تالارهای پذیرایی تهران تاکید کرد: اگر این صنف زمین بخورد، فقط چراغ یک تالار خاموش نمیشود، بلکه زنجیره بزرگی از مشاغل نیز آسیب میبیند. امروز این حوزه بیش از هر زمان دیگری نیازمند نگاه ویژه، حمایت مالیاتی، تسهیلات حمایتی و تصمیمگیری فوری است تا بتواند از این بحران عبور کند.
سخن پایانی
آنچه امروز در صنف تالارهای پذیرایی جریان دارد، تنها رکود یک حوزه خدماتی نیست؛ بلکه نشانهای از فشار گسترده اقتصادی بر زندگی مردم و کسبوکارهایی است که سالها بخشی از فرهنگ اجتماعی جامعه را شکل دادهاند. کاهش مراسمهای عروسی، کوچک شدن جشنها و تعطیلی تدریجی تالارها، تنها به معنای خاموش شدن چراغ چند سالن پذیرایی نیست، بلکه زنجیرهای از مشاغل و خانوادهها را تحت تأثیر قرار میدهد که معیشتشان به ادامه حیات این صنعت وابسته است. اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، در ماهها و سالهای آینده بخش قابل توجهی از تالارهای پذیرایی ناچار به تعطیلی خواهند شد؛ اتفاقی که میتواند تبعات اقتصادی و اجتماعی گستردهای به همراه داشته باشد. در شرایطی که هزینهها روزبهروز افزایش مییابد و درآمدها کاهش پیدا میکند، بسیاری از تالارداران تنها با امید به بهبود شرایط و حمایتهای احتمالی به فعالیت ادامه میدهند. اکنون بیش از هر زمان دیگری، این صنف نیازمند تصمیمات حمایتی، تسهیلات اقتصادی، بازنگری در نظام مالیاتی و ایجاد ثبات در فضای اقتصادی کشور است؛ چراکه ادامه این وضعیت نهتنها تالارداران، بلکه بخش بزرگی از مشاغل وابسته به صنعت مراسم و تشریفات را با بحران جدی مواجه خواهد کرد.
